Uzasadnienie
Prokurator powołując art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599) wniósł o stwierdzenie nieważności planu miejscowego dla terenu farmy wiatrowej z powodu naruszenia art. 25a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594), gdyż w głosowaniu nad podjęciem uchwały wziął udział radny, którego interesu prawnego dotyczyła.
W uzasadnieniu skargi prokurator przytoczył twierdzenia, które udokumentował w załącznikach, że uchwała obejmowała teren działek nr 680 i 681 stanowiących przedmiot współwłasności radnego w dacie podejmowania uchwały z jego udziałem w głosowaniu. W tej dacie radny zawarł już umowę dzierżawy z potencjalnym inwestorem farmy wiatrowej, w której oddano mu w dzierżawę wskazane działki i ustalono wysokość czynszu przysługującego radnemu. Radny był więc zainteresowany materialne w podjęciu uchwały i jego udział w głosowaniu stanowił istotne naruszenie procedury uchwalania planu miejscowego.
W odpowiedzi na skargę organ przyznał prawdziwość twierdzeń przytoczonych w skardze i poparł zawarte w niej oceny i wnioski.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Jak stanowi art. 25a u.s.g. radny nie może brać udziału w głosowaniu w radzie ani w komisji, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego. Uchwała podjęta w sposób sprzeczny z tym przepisem jest nieważna (art. 91 ust. 1 u.s.g.), jako istotnie naruszająca procedurę podejmowania uchwał (wyrok II SA/Wr 1498/02, II SA/Wr 1459/97). Wątpliwa byłaby teza prawna, że uchwała w sprawie planu miejscowego nie podlega ocenie według art. 91 u.s.g., a jedynie na podstawie art. 28 ust. 1 u.p.z.p. (Dz.U. z 2015 r., poz. 199 – patrz Komentarz J. Zachariasza w lex, wyrok II OSK 1063/13). Ten drugi przepis wyodrębnia w ramach naruszeń prawa również naruszenie procedury uchwalania planu. Można wskazać na marginesie, że zaskarżona uchwała nie określa stawki procentowej renty planistycznej dla przeważającego obszaru planu, co samo przez się uzasadniało stwierdzenie jej nieważności w całości lub części (por. cyt. komentarz i powołany tam wyrok II SA/Kr 1362/09 oraz wyroki II SA/Ol 728/13, II SA/Wr 217/11, II OSK 1208/13, II SA/Wr 635/10).
Przesłanki stosowania art. 25a u.s.g. nie są jednoznaczne, chociażby z uwagi na niedookreśloną przesłankę interesu prawnego, którego głosowanie ma "dotyczyć". Wskazuje się ogólnie, że sposób załatwienia danej sprawy w drodze uchwały powinien wywierać skutek w sferze prawnej radnego, przy czym samo jego zainteresowanie materialne może być niewystarczające, ponadto zaś ochronie podlegają tutaj interesy gminy (patrz A. Jochymczyk Komentarz do art. 25a w lex). Nie jest pewne, czy wykorzystanie przez radnego w działalności gospodarczej uchwały zawierającej normy planowe z zakresu tej działalności oznacza, że dotyczyła ona jego interesu prawnego (A. Szewc w Komentarzu w lex odnośnie wyroku II SA/Op 429/10). Jednak uznano za naruszenie art. 25a u.s.g. udział w głosowaniu nad uchwałą ustanawiającą radnego inkasentem w interesie gminy (wyrok I SA/Gl 1069/14) lub dotyczącą jego miejsca pracy (wyrok I OSK 125/13), a nawet uchwałą intencyjną w kwestii likwidacji szkoły (wyrok I OSK 2006/11).
W sytuacji, gdy sama gmina twierdzi, że uchwała dotyczyła interesu prawnego radnego i na tej podstawie domaga się jej unieważnienia, nie było wykluczone przyjęcie przez Sąd również takiej oceny.
Dlatego i zgodnie ponadto z art. 147 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.