Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2011 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. A postanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. tożsame uprawnienie przyznał skarżącemu.
W piśmie z dnia 30 czerwca 2011 r. skarżący wystąpił o ustanowienie mu radcy prawnego w osobie Krzysztofa Strzelca.
W dniu 8 sierpnia 2011 r. skarżący złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że oboje są osobami bezrobotną bez prawa do zasiłku, skarżąca otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny z tytułu opieki nad swoją chorą (I grupa inwalidztwa) matką w wysokości 520 zł, a skarżący utrzymuje się z zasiłków wypłacanych mu przez MOPS -ok. 290 zł.
Mając na uwadze, iż ww. postanowieniami z dnia: 31 stycznia i 25 lutego 2011 r. przyznano już skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i uprawnienie to jest nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte ww. ich wnioskiem w tym zakresie należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 243 i nast. oraz 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt 2).
Uwzględniając z kolei obecny etap postępowania i biorąc pod uwagę sytuację materialną skarżących uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie im prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w punkcie 1 sentencji.