Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem D. W. o wyłączenie Sędziego WSA Jerzego Strzebińczyka i Sędziego WSA Józefa Kremisa od udziału w sprawie ze skargi skarżącej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 10 października 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Powodem umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej była zmiana zakresu działania Wydziałów w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu.
Postanowienie 29 października 2009 r. zostało skarżącej doręczone 19 listopada 2009 r. wraz z pouczeniem, że od powyższego postanowienia nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
Pismem z dnia 22 listopada 2009 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Możliwość wnoszenia środków zaskarżenia, w tym zażaleń, jest jednym z podstawowych uprawnień służących stronie postępowania sądowo-administracyjnego, w celu ochrony jej praw. Stosownie jednak do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej,,p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie.
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a. zaskarżeniu w drodze zażalenia podlega jednie postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziego.
W tym kontekście oczywiste jest, że zażalenie skarżącej, o którym mowa, nie może być uznane za skuteczny i prawidłowy środek odwoławczy. W świetle przytoczonych przepisów regulujących procedurę sądowoadministracyjną bezsporne jest bowiem, że postanowienie umarzające postępowanie wszczęte wnioskiem D. W. o wyłączenie Sędziego WSA Jerzego Strzebińczyka i Sędziego WSA Józefa Kremisa od udziału w sprawie ze skargi skarżące nie mieści się w katalogu przypadków, dla których ustawodawca przewidział dopuszczalność złożenia zażalenia.
Stosownie zatem do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnioskodawców jako niedopuszczalne należało odrzucić.