Uzasadnienie
Wydanym na rozprawie w dniu 14 lipca 2016 r. postanowieniem Sąd, na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a., odrzucił ponowny wniosek D. W. o wyłączenie składu orzekającego od rozpoznania sprawy z powodu braku zawarcia podstaw wyłączenia oraz oparcia wniosku na tych samych okolicznościach, jak to miało miejsce w postanowieniu z dnia 11 lipca 2013 r.
W dniu 20 lipca 2016 r. D. W. i M. W. wnieśli zażalenie, w którym zakwestionowali zasadność postanowienia Sądu z dnia 14 lipca 2016 r., tym samym domagając się jego uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Istotne znaczenie ma fakt, że zażalenie zostało wniesione na postanowienie z dnia 14 lipca 2016 r. odrzucające ponowny wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów orzekających w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W.. Stosownie do art. 22 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia lub opierający się na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy. Postanowienie o odrzuceniu wydaje sąd w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym.
Z powołanego wyżej art. 22 § 4 p.p.s.a., a także art. 194 p.p.s.a., nie wynika, aby na postanowienie odrzucające ponowny wniosek o wyłączenie sędziego przysługiwało zażalenie.
W związku z powyższym zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 22 § 4 p.p.s.a.