Uzasadnienie
Z. W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. (Nr[...]) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości. Od powyższej skargi uiścił wpis w wysokości 100 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 stycznia 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto pismem z dnia 2 lutego 2012 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Również to wezwanie zostało opatrzone rygorem odrzucenia skargi, w sytuacji gdy skarżący nie uczyni w zakreślonym terminie zadość dyspozycji w nim zawartej.
Wskazane powyżej wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 lutego 2012 r., a zatem zakreślony termin do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu uzupełniającego upłynął wraz z dniem 14 lutego 2012 r. (tj. wtorek).
W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uczyniła zadość dyspozycjom zawartym w powyższych wezwaniach.
Pismem, które zostało przekazane do tutejszego Sądu w dniu 7 lutego 2012 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa złożoną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Przepis z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że "Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały" (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że "Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania." (§ 2).
Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy - Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 powyższej ustawy Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przywołana wyżej regulacja określa wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 (zd. pierwsze), że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy. Pismo więc nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków procesowych.
Powyższe oznacza z kolei, że Sąd nie może rozpoznać żadnych wniosków stron (w tym pisma w przedmiocie cofnięcia skargi) przed uzupełnieniem braku fiskalnego, pomimo tego, iż to strona jest gospodarzem sporu. Podobnie sprawa wygląda z innymi brakami formalnymi skargi. Merytoryczne rozpoznanie wniosku w przedmiocie cofnięcia skargi jest więc dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt IISAB/Łd 26/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2540/11; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 215/10; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2005, s. 606).
Wobec powyższego przyjąć należy, że w realiach niniejszej sprawy, Sąd nie był uprawniony do oceny dopuszczalności cofnięcia przez stronę skarżącą skargi, w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego skargi. Mając natomiast na uwadze to, iż strona skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uiściła należnego wpisu sądowego i nie uzupełniła braku formalnego, złożona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w pkt. I sentencji postanowienia, na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu uzasadnione jest z kolei przepisem z art. 232 § 1 pkt 1 tejże ustawy, obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi.