Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 11 maja 2010 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie z rozpoznania sprawy obecnego składu orzekającego i okazał do wglądu pismo złożone tego samego dnia w biurze podawczym sądu, którego treść między innymi zawiera powyższy wniosek. Skarżący oświadczył, że nie ma zarzutów do żadnego z sędziów orzekających w tym składzie tylko w ogóle do rozpatrywania tych spraw.
W złożonych oświadczeniach sędziowie, których dotyczy powyższy wniosek wskazali, że w sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które dawałyby podstawę do wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawy (k. 185, 191 i 192 akt sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. powoływanej dalej jako:,,p.p.s.a.") Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.).
Sędzia zaś, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z przepisem z art. 19 powyższej ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 ustawy). Po myśli art. 21 p.p.s.a. sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie. O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
W niniejszej sprawie D. D. jako podstawę prawną złożenia wniosku o wyłączenie sędziów podał przepis z art. 18 § 1 pkt 6 powyższej ustawy (w piśmie z dnia 11 maja 2010 błędnie podano,,k.p.a."), którego ratio legis odnosi się do gwarancji bezstronności sędziego przy kontrolowaniu zaskarżonego orzeczenia w sądzie wyższej instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2008r., sygn. akt II FSK 849/07). Z akt sprawy wynika jednak, że taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie ma miejsca, albowiem wskazani we wniosku o wyłączenie sędziowie, nie brali udziału w wydaniu zaskarżonego orzeczenia ani też nie brali udziału w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Zważyć również należy, że w złożonych oświadczeniach sędziowie wyjaśnili, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że w oświadczeniu złożonym na rozprawie w dniu 11 maja 2010 r. skarżący przyznał, że nie ma zarzutów do żadnego z sędziów orzekających w tym składzie tylko w ogóle do rozpatrywania tych spraw. Nadto, sędziowie ci nie podjęli w sprawie żadnych czynności nasuwających obawę naruszenia prawa skarżącego do obrony jego sfery prawnej, co samo przez się wyklucza dociekanie, czy u ich podłoża znajdowały się względy wymienione w art. 19 p.p.s.a.
Zasadnym jest również wskazanie, że ostatnio złożony przez skarżącego wniosek w zakresie wyłączenia sędziów: Zygmunta Wiśniewskiego i Andrzeja Wawrzyniaka został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 stycznia 2010 r., utrzymanym w toku instancji postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2010 r. Od momentu podjęcia powyższego rozstrzygnięcia nie zaistniały okoliczności mające wpływ na podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku.
Wobec oczywistego braku fatycznych i prawnych przesłanek do wyłączenia sędziów, należało zgodnie z art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.