Uzasadnienie
W dniu [...].07.2020 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję oraz zarządził jej doręczenie skarżącemu na adres jego zamieszkania. Przesyłka do skarżącego była doręczana przez pocztę. Na potwierdzeniu odbioru przesyłki i na kopercie podano prawidłowo adresata. W formularzu potwierdzenia odbioru wydrukowano przewidziane w ustawie sposoby doręczenia oraz dalszego postępowania z przesyłką. Ze znajdującego się w aktach potwierdzenia odbioru wynika, że skarżący odebrał osobiście w ten sposób doręczoną przesyłkę w dniu 28.07.2020 r., potwierdzając to złożonym podpisem.
Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 12.08.2020 r. skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji.
Postanowieniem z [...].10.2020 r., wydanym na podstawie art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania. Według uzasadnienia doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 28.07.2020 r., więc czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 11.08.2020 r. Skarżący nadał odwołanie w dniu 12.08.2020 r.
W skardze do sądu administracyjnego skarżący kwestionując powyższe okoliczności, wskazał, że decyzję organu pierwszej instancji otrzymał w dniu 29.07.2020 r. listem poleconym, który został wrzucony do skrzynki na listy znajdującej się przy jego posesji przy ul. [...] we W. Oświadczył, że nikt z jego rodziny ani on sam nie podpisywał zwrotnego potwierdzenia odbioru. Odwołanie doręczonej w ten sposób decyzji nadał listem poleconym w dniu 12.08.2020 r.
W odpowiedzi nas skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2325 ze zm.) dalej - p.p.s.a. sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.
Kontroli sądowej w rozpatrywanej sprawie poddane zostało postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi przewidzianego w art. 134 k.p.a. (wyrok NSA w Łodzi z 21.03.1997 r. sygn. akt SA/Łd 2990/95). W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminowi wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego (wyrok NSA w Gdańsku z 29.01.1997 r. sygn. akt I SA/Gd 1482/96). W takiej sytuacji organ nie ma innej możliwości, jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co wynika z przepisu art. 134 k.p.a. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Analogiczny pogląd przyjęto w wyrok NSA w Katowicach z 15.11.1995 r. sygn. akt SA/Ka 2111/94, wskazując, że gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. NSA w Łodzi w wyroku z 27.11.1996 r. sygn. akt SA/Łd 2665/95 wskazał natomiast, że nawet nieznaczne przekroczenie terminu wniesienia odwołania, zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia temu terminowi.
Stwierdzenie na mocy art. 134 k.p.a. przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, powinno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. W objętym skargą rozstrzygnięciu organ powinności ciążącej na nim dochował.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organ odwoławczy zasadnie stwierdził, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu. Powyższe twierdzenie organ odwoławczy oparł na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji z [...].07.2020 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru omawianej decyzji widnieje data 28.07.2020 r. i podpis S. D. Równocześnie na potwierdzeniu odbioru znajduje się informacja, że odbierający korespondencję jest jej adresatem. Nie znajdują zatem uznania Sądu twierdzenia skargi kwestionujące doręczenie decyzji - w trybie doręczenia właściwego - w dniu 28.07.2020 r. Potwierdzenie odbioru pisma posiada charakter dokumentu urzędowego, poświadczając zaistnienie określonych faktów. Dokument ten stanowi dowód stwierdzający w sposób wystarczający i jednoznaczny doręczenie przesyłki adresatowi w konkretnym dniu (art. 76 § 1 k.p.a.). Domniemanie to może być jednak podważone.
Równocześnie ustawa nie wprowadza ograniczeń co do środków dowodowych, zmierzających do obalenia domniemania zgodności takich dokumentów z prawdą. Strona może podważać prawdziwość dokumentu także przez złożenie stosownych wyjaśnień. Ocenie podlega wtedy wiarygodność takich wyjaśnień (por. postanowienie NSA z 07.07.2017 r., sygn. akt II GZ 390/17).
W przedmiotowej sprawie skarżący poza twierdzeniem dotyczącym odbioru adresowanej do niego decyzji ze skrzynki pocztowej w dniu 29.07.2020 r. nie przedstawił w toku postępowania administracyjnego (jak i w skardze), jakiegokolwiek dowodu na poparcie tego twierdzenia. Nie jest również zadaniem organu administracji dokonywanie analizy, czy podpis pod zwrotnym poświadczeniem odbioru jest autentyczny. Jedynie w sytuacji, gdy materiał dowodowy obiektywnie rodzi uzasadnione wątpliwości, jego rolą jest wnikliwe wyjaśnienie sprawy. W okolicznościach badanej sprawy takich wątpliwości nie było. Kwestia sfałszowania podpisu na potwierdzeniu odbioru pisma należy do kompetencji właściwych organów ścigania i sądu. Skarżący nie przedstawił dowodu wskazującego na zawiadomienie właściwego organu o możliwości popełnienia przestępstwa polegającego na sfałszowaniu podpisu.
W konsekwencji uznać należy, że organ odwoławczy prawidłowo przyjął w zaskarżonym postanowieniu, że skarżącemu skutecznie doręczono korespondencję w dniu 28.07.2020 r., a zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 11.08.2020 r. W tym zaś terminie skarżący nie złożył odwołania.
W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Analiza zatem materiału dowodowego sprawy doprowadziła Sąd do wniosku, że organ odwoławczy w sposób prawidłowy ocenił niedochowanie ustawowego terminu do wniesienia odwołania i zasadnie orzekł w sprawie wydając zaskarżone postanowienie.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.