Uzasadnienie
Skarżący małżonkowie złożyli na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując w rubryce nr 3, iż dotyczy on wyłącznie postanowienia Sądu z dnia 2 grudnia 2015 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazali, że P.B. jest emerytem wojskowym, D.B. prowadzi działalność gospodarczą, która po opłaceniu składek ZUS i czynszu nie przynosi żadnych dochodów. Po dokonaniu miesięcznych opłat nie mają żadnych dodatkowych zasobów. Małżonkowie korzystają z pomocy osób trzecich.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, ze małżonkowie prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe, P. B. posiada ½ budynku wolnostojącego, poza tym nie mają żadnych innych nieruchomości ani zasobów pieniężnych. Podali, że mają dwa samochody osobowe: volkswagen Passat, rocznik 1994, o wartości około 3.000 zł i Opel Corsa, rocznik 1995 o wartości 2.000 zł (wykorzystywany w działalności gospodarczej). Utrzymują się ze świadczenia emerytalnego skarżącego w wysokości 2.252,15 zł netto i dochodu (przychodu) uzyskiwanego przez skarżącą z prowadzonej działalności gospodarczej (2000- 2500 zł) zł netto, a ich wydatki związane z utrzymaniem kształtują się następująco: opłata za wodę- 1280 zł; za gaz- 500, zł; za energię elektryczną – 110 zł; za telefon- 32, 36 zł; za wywóz śmieci – 31,50zł; rata kredytu hipotecznego – 956, 07 i 94,85 zł; ubezpieczenie na życie małżonków - łącznie 69,50 zł; co stanowi ogółem kwotę 2089,76 zł. Natomiast koszty prowadzonej działalności przez skarżącą wynoszą: składka ZUS- 1034 zł, czynsz- 528, 90 zł; opłata za energie elektryczną- 120 zł, za gaz- 75 zł, ochrona- 59 zł; przejazdy- 250 zł, spłata kredytu 362 zł. Razem koszty z tytułu działalności gospodarczej skarżącej wynoszą: 2428,90 zł. Dodali, że posiadają udział ½ w prawie własności domu (63 m2) oraz że w celu sporządzenia pism procesowych nie zatrudniają żadnych osób tylko korzystają z bezpłatnych porad prawnych.
Przedłożone w wyniku wezwania dokumenty potwierdzają oświadczenia złożone na urzędowym formularzu wniosku.
Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. skarżący zostali zwolnieni od ponoszenia kosztów sądowych w związku z zażaleniem na postanowienie z dnia 16 listopada 2015 r. Podstawą tego rozstrzygnięcia był tożsamy stan faktyczny. Tym samym, w ocenie referendarza sądowego, uzasadnione jest powtórzenie argumentacji przemawiającej za zasadnością przedmiotowego wniosku.
Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje zaś zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym.
Mając na uwadze wysokość dochodu skarżących i wysokość wykazanych wydatków przyjąć należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym postanowienia Sądu z dnia 2 grudnia 2015 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wyjaśnić końcowo trzeba, że koszty sądowe w zakresie postępowania zażaleniowego ograniczają się do wpisu od zażalenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.