Uzasadnienie
Skarżący A.i C. B. złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wskazali, że C.B. jest emerytem wojskowym, natomiast A.B. prowadzi działalność gospodarczą, która po opłaceniu składek ZUS i czynszu nie przynosi żadnych dochodów. Po dokonaniu miesięcznych opłat nie pozostają im żadne dodatkowe zasoby i nie korzystają z pomocy osób trzecich.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, ze małżonkowie prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe, C.B. posiada ½ budynku wolnostojącego, poza tym nie mają żadnych innych nieruchomości ani zasobów pieniężnych. Podali, że mają dwa samochody osobowe: volkswagen Passat, rocznik 1994, o wartości około 3.000 zł i Opel Corsa, rocznik 1995 o wartości 2.000 zł (wykorzystywany w działalności gospodarczej). Utrzymują się ze świadczenia emerytalnego skarżącego w wysokości 2.258,15 zł netto i przychodu uzyskiwanego przez skarżącą z prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie od 2.000 zł do 2.500 zł netto. Ich wydatki związane z utrzymaniem wynoszą 1.845,35 zł, natomiast koszty prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą wynoszą 2.461,37 zł. Przedłożone w wyniku wezwania dokumenty potwierdzają oświadczenia złożone na urzędowym formularzu wniosku.
Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że postanowieniami z dnia 15 lutego i 15 marca 2016 r. skarżący zostali zwolnieni od ponoszenia kosztów sądowych w związku z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 listopada 2015 r. i 2 grudnia 2016 r. Podstawą tych rozstrzygnięć był tożsamy stan faktyczny.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
Mając na uwadze, że stan faktyczny oceniony w postanowieniach z dnia 15 lutego i 15 marca 2016 r. był stan faktyczny tożsamy z wynikającym z dokumentów przedstawionych w związku z rozpoznawanym wnioskiem, w ocenie referendarza sądowego uzasadnione jest powtórzenie argumentacji przemawiającej za zasadnością przedmiotowego wniosku.
W ocenie referendarza sądowego skarżący w sprawie wykazali, że nie są w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojej rodziny ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczy o tym wysokość dochodu skarżących i wysokość wykazanych wydatków.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.