Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 października 2012 r. Sąd oddalił skargę A. S. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 września 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W dniu 28 listopada 2012 r. - tj. w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej - skarżąca złożył wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2012 r. ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych pismem z dnia 3 stycznia 2013 r.
W dniu 8 stycznia 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie r. pr. K. Ż..
W dniu 11 lutego 2013 r. (data złożenia na biurze podawczym) wyznaczony pełnomocnik wywiódł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku poinformował, że o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej dowiedział się w dniu 16 stycznia 2013 r. Następnego dnia poinformował skarżącą o wyznaczeniu jego osoby do prowadzenia jej sprawy. Natomiast w dniu 25 stycznia 2013 r. odbył w siedzibie kancelarii spotkanie ze skarżącą. W przekonaniu pełnomocnika opisany stan sprawy powoduje, że brak jest winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a., Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Mając na uwadze ustalony stan faktyczny Sąd uznał, że niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn całkowicie niezależnych od skarżącej i jej pełnomocnika, a czynności skarżącej i pełnomocnika podejmowane były bez zbędnej zwłoki. Z tych przyczyn należało uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy strony.
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.