Uzasadnienie
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nr [...], w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów wniesionych w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej dotyczącej wykonania obowiązków doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem, podjęte w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w celu wykonania wyżej wskazanej decyzji z dnia [...] r.
W skardze strona skarżąca podała, że wnosi o wstrzymanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nr [...] z uwagi na fakt, iż decyzją tą nie został objęty drugi współwłaściciel nieruchomości, będący zobowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania części wspólnych nieruchomości. W piśmie z dnia 16 września 2015 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 28 września 2015 r., strona skarżąca ponawiając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. wywodziła, że decyzja ta nie może być wykonana przez Gminę, gdyż nie jest ona jedynym właścicielem budynku, a drugi współwłaściciel nie uczestniczył w postępowaniu i nie był o tych czynnościach informowany. Nieustalenie drugiego współwłaściciela i pominięcie go przy procedurze doręczania decyzji i postanowień w toku postępowania – zdaniem strony skarżącej – uzasadnia złożony przez nią wniosek.
W pierwszej kolejności zauważyć wypada, że strona skarżąca zgłaszając rozpatrywany wniosek nie wyjaśniła, w jaki sposób ewentualne wykonanie wspomnianej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub przynieść trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem jedynie zachodzenie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków objętym wnioskiem aktem administracyjnym mogłoby stanowić podstawę jego uwzględnienia. Tak więc już tylko z tego względu przedmiotowy wniosek nie mógłby zostać uwzględniony.
Niezależnie od powyższego podkreślić trzeba, że – jak już wyżej zaznaczono – w niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nr [...], w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów wniesionych w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej dotyczącej wykonania obowiązków doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem, podjęte w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w celu wykonania wyżej wskazanej decyzji z dnia [...] r.
Przepis art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwala na wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania (w całości lub w części) zaskarżonego aktu administracyjnego, bądź też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak trafnie podkreślano wielokrotnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, kluczowe dla zakresu stosowania powyższego przepisu będzie mieć, jakie znaczenie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (postanowienie NSA z dnia 3 lutego 2015 r. sygn. akt II OZ 63/15 - LEX nr 1628854).
Na gruncie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc przede wszystkim identyczność podmiotowa - tożsamość podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków - i przedmiotowa, a także identyczność przedmiotowa, a więc tożsamość praw i obowiązków opartych na danej podstawie faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014 r. sygn. akt II FZ 511/14 - LEX nr 1460131).
Podzielając powyższe stanowisko należy dojść do wniosku, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nr [...] nie zapadła w granicach tej samej sprawy, w której zapadło zaskarżone postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów wniesionych w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej dotyczącej wykonania obowiązków doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. Sprawa egzekucyjna nie jest bowiem tożsama ze sprawą, w której zapadł egzekwowany akt administracyjny.
W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku strony skarżącej.
Wobec powyższego – na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia.