Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie w skardze na wyżej oznaczoną decyzję pełnomocnik skarżącego podniósł, iż zaskarżona decyzja pozbawiona jest zasadniczych przesłanek wynikających z art. 32 i 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz, że jest decyzją nieważną na podstawie art. 155, 156 § 1 pkt 2, 5, 7 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż od powyższej decyzji w dniu [...] Pani Maria K. wniosła odwołanie do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w W., który postanowieniem z dnia [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z chwilą uprawomocnienia się tego postanowienia przedmiotowa decyzja stała się decyzją ostateczną. Nadto poinformował, iż w dniu [...] skarżący zwrócił się Wojewody D. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji. Wniosek ten został zgodnie z właściwością przekazany do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w W., od którego to organu Wojewoda D. nie otrzymał jeszcze żadnej merytorycznej decyzji w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sytuacji, kiedy przewidziane są prawem środki weryfikacji decyzji, strona zobowiązana jest z nich skorzystać przed wniesieniem skargi do Sądu, bowiem nie skorzystanie z przewidzianego środka weryfikacji rozstrzygnięcia skutkuje niedopuszczalnością skargi. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa weryfikacji decyzji w toku postępowania administracyjnego w stosunku do sądowego. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte, dopóki toczy się postępowanie administracyjne lub postępowanie takie nie zostało zakończone wydaniem merytorycznej decyzji przez organ II instancji.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący nie wyczerpał zwyczajnego toku administracyjnego z powodu uchybienia terminu wniesienia odwołania, jak również nie czekając na zakończenie postępowania nadzwyczajnego zainicjowanego wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżył przedmiotową decyzję do Sądu, pomimo, iż decyzja ta z w/w przyczyn nie mogła już być przedmiotem skutecznej skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny- na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 u.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.