Uzasadnienie
Skarżąca A.B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania podała, że źródłem utrzymania jej dwuosobowego gospodarstwa domowego, prowadzonego z nieletnim synem w mieszkaniu komunalnym, są jej wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę na czas określony w kwocie 2.370,62 zł (netto) oraz wynagrodzenia syna z tytułu odbywania praktyki w kwocie 160 zł (netto). Jej jedynym majątkiem są dwie nieruchomości gruntowe o łącznej powierzchni 0,3624 ha. Jako swoje wydatki podała wnioskująca strona spłatę kredytu, opłaty "za mieszkanie" w kwocie 570 zł, za energię elektryczną – 170 zł, gaz 57 zł, wodę – 144 zł, śmieci – 24 zł, internet - 89 zł, telefon – 260 zł oraz zakup wyżywienia, ubioru, środków czystości oraz leków.
Skarżąca przesłała do akt sprawy dokumenty, w których potwierdzenie znajdują dane wynikające z jej oświadczeń.
Wskazania z urzędu wymaga, że w sprawach wszczętych ze skarg Ewy Rybickiej, zarejestrowanych pod sygn. akt II SA/Wr 209/16 i II SA/Wr 244/16 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowieniami z dnia 20 czerwca 2016 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowy.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego skarżąca w sprawie wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojego syna ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony kwota pieniężna, którą dwuosobowe gospodarstwo domowe skarżącej dysponuje miesięcznie na swoje utrzymanie – 2.530,62 zł i brak majątku podlegającego spieniężeniu, a z drugiej strony wydatki tego gospodarstwa domowego i sytuacja życiowa skarżącej.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.