Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł, skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując w uzasadnieniu, iż od 2007 r. poważnie zachorował (wcześniej też chorował na przewlekle schorzenia) i leczenie wymaga ciągłych konsultacji (koszty dojazdów ok. 3 000 zł rocznie) oraz zażywania drogich lekarstw (rocznie wydatkują na ten cel ok. 4 000 zł). Dodał, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, a łączny ich dochód z tytułu świadczeń rentowych wynosi 1.680 zł brutto. Nadto wskazał, że nie otrzymali dopłat z UE za 2009 r., na rachunku bankowym mają debet, a wśród posiadanych składników majątkowych wymienił: dom w stanie surowym (gospodarstwo rolne) oraz nieruchomość rolną o pow. 14, 66 ha.
W dniu 22 marca 2010 r. wspólny wniosek o prawo pomocy ww. zakresie na urzędowym formularzu złożyli oboje skarżący oświadczając, że skarżąca jest aktualnie po poważnej operacji oczu powikłanej stanem zapalnym, nie prowadzą gospodarstwa rolnego (tylko uprawiają ogródek na własne potrzeby), nie sprzedają posiadanej nieruchomości rolnej, bo nie mam ona dużej wartości rynkowej. Poinformowali, że ponoszą następujące wydatki: opłata za gaz- 90 zł; za wodę- 50 zł; za energię elektryczną – 150 zł; czynsz za mieszkanie- 275 zł; koszt lekarstw- 300-400 zł; koszt rehabilitacji i dojazdów- 300 zł; prywatne porady lekarskie – 600 zł rocznie; koszt opału- 1500-2000 zł za sezon grzewczy.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Uwzględniając sytuację materialną skarżących uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie im prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.