Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga strony skarżącej oznaczonej jako: Właściciele mieszkań bloków mieszkalnych przy ul. G. i S. we W.. Skargę podpisali S. W. oraz L. W.. Do skargi została dołączona obejmująca 30 pozycji lista właścicieli mieszkań. W złożonej skardze, w ten sposób oznaczona strona skarżąca, wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 15 czerwca 2011 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę pawilonu handlowego oraz o zwolnienie z kosztów postępowania sądowego.
W dniu 22 listopada 2011 r. doręczono skarżącemu S. W. wezwanie do wypełnienia i przesłania do tutejszego Sądu w terminie 7 dni formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W wyznaczonym terminie skarżący wniósł o wycofanie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi zasadniczo prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje, że utrzymany zostanie w mocy akt lub czynność, dotknięte wadą nieważności. Jednakże ocena w tym zakresie możliwa jest jedynie wówczas, gdy sama skarga jest dopuszczalna. O tym zaś, czy skarga jest dopuszczalna, przesądza między innymi kwestia związana z poniesieniem przez stronę należnych opłat (wpisu od złożonej skargi).
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Artykuł 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W konsekwencji należy przyjąć, że cofniecie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera baraków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (tak też NSA w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008 r. I OSK 1829/07).
W takiej sytuacji w niniejszej sprawie nie jest możliwe rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi, gdyż mogłoby to nastąpić tylko wtedy, gdyby skarga nie zawierała braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Skoro skarga zawiera braki, nie został bowiem uiszczony od niej należny wpis, Sąd odrzuca skargę, nie rozpoznając złożonych przez stronę wniosków procesowych.
Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.