Uzasadnienie
Pismem nadanym przez pocztę w dniu 17 września 2013 r. K. K. wniosła o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w kilkunastu sprawach prawomocnie zakończonych orzeczeniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w tym w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 215/05. Na uzasadnienie skargi podała, że "wniosek o wznowienie postępowania w wielu tożsamych sprawach dotyczących nieruchomości zabudowanej przy ul. G., które zostały zakończone prawomocnymi orzeczeniami, opiera między innymi na podstawie zarzutu zawartego w jej piśmie z dnia 9 września 2013 r. skierowanym do Premiera RP za pośrednictwem Prezesa SKO w Wałbrzychu, to jest po myśli z art. 270 i dalszych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.)". Skarżąca wyraziła przekonanie, że w sprawach zaistniały między innymi przesłanki określone w art. 271 ust. 2, art. 273 § 2 ww. ustawy, bowiem "organy jak też Sąd rażąco naruszyły prawo procesowe, bezprawnie wydawali decyzje i orzekali najpierw wobec K. K. i J. K. (za 1998-2004) i potem wobec K. K.i T.K. (za 2004-2013) łącznie w tzw. "w jednym worku", zamiast odrębnie, tj. mając na uwadze nie tylko odrębnie prowadzone gospodarstwa domowe przez K. K. i córkę J. od 1998 r., jak też K. K. i T.K.od grudnia 1994 r.".
W ocenie skarżącej także "świadomie pomijano istotną okoliczność dowodową, że od 31 marca 1995 r. skarżąca i jej małżonek posiadają umowę małżeńską w postaci aktu notarialnego o rozdziale majątkowym". Dodała, że "córka J. K. studiowała we W., gdzie od 1998 roku mieszka, w tym od 2000 roku zameldowana jest na stałe we W. i wskutek gnębienia ze strony Gminy i WSA we W., córka już jako J. K. w dniu 27 lutego 2004 r. aktem notarialnym nieruchomość przy ul. G. darowała na rzecz T. K.". Do skargi dołączono kserokopię umowy sprzedaży lokalu użytkowego położonego w W.u przy ul. G. 1 z dnia 20 lutego 1998 r., na mocy której spółka "S.. sprzedała tenże lokal na rzecz K.K.i J. K. (akt notarialny rep. A nr...). Dołączono również kserokopię umowy małżeńskiej majątkowej zawartej w dniu 31 marca 1995 r. między T.K.a K. K., na mocy której wyłączono miedzy stronami ustrój majątkowej wspólności ustawowej (akt notarialny rep.
A nr...). Nadto do skargi dołączono datowane na 9 września 2013 r. pismo T. K. adresowane do "Premiera Rządu RP w W." zatytułowane "zażalenie i wniosek", w którym autor pisma stwierdza, że "organy administracyjne, podatkowe i sądowe wydając orzeczenia łącznie wobec K. K. i T.K.rażąco naruszyły prawo w tym przepisy określone w art. 30, art. 32 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, wobec tego wszystkie decyzje organu administracyjno-podatkowego I i II instancji dotyczące nieruchomości przy ul. G. powinny ulec nieważności, natomiast orzeczenia sądowe w powodu naruszenia ww. przepisów z urzędu powinny ulec wznowieniu postępowania".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Podstawy wznowienia postępowania zostały określone w art. 271-273 p.p.s.a.. Skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.), przy czym nie można żądać wznowienia po upływie pięciu lat, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 278 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).
W wyniku przeprowadzonego w niniejszej sprawie badania dopuszczalności skargi o wznowienie Sąd stwierdził, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne, ponieważ skarżąca nie przedstawiła w skardze okoliczności świadczących o tym, że dochowała trzymiesięczny termin do wniesienia skargi. Nadto- skarżąca poza wymienieniem w skardze niektórych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazała konkretnych, ustawowych podstaw do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 maja 2006 r. (sygn. akt II SA/Wr 215/05).
Z tych względów i na podstawie art. 280 § 1 p.s.a.a. orzeczono jak w sentencji.