Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnym wyrokiem z 18 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 458/20 oddalił sprzeciw R. P. od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 sierpnia 2020 r. Nr 765/2020 w przedmiocie nakazu rozbiórki schodów zewnętrznych wraz z drewnianą obudową. W powyższej sprawie dla skarżącego został wyznaczony pełnomocnik z urzędu.
Pismem z dnia 9 listopada 2023 r. sporządzonym osobiście skarżący wniósł skargę o wznowienie powyższego postępowania, wskazując w niej, że został pozbawiony jakiejkolwiek możliwości obrony swoich praw, a ustanowiony dla nie pełnomocnik z urzędu okazał się zwykłym oszustem działającym na jego szkodę.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 listopada 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie 1 odpisu skargi, wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wskazanie żądania, czy strona skarżąca domaga się uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (odpowiedź należało nadesłać wraz z jej jednym odpisem). Wezwanie nie zostało wykonane przez pełnomocnika, jednakże pismem z dnia 27 grudnia 2023 r. pełnomocnik nadesłał wniosek o zwolnienie go z obowiązku zastępowania skarżącego w postępowaniu sądowym.
Powyższy wniosek został przekazany do Okręgowej Rady Adwokackiej we W. zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2024 r. W odpowiedzi na nie przedstawiciel Rady poinformował – pismem z dnia 12 stycznia 2024 r. – że pismem z dnia 27 listopada 2023 r. odmówiono adw. K. S. z braku podstaw zmiany jej jako pełnomocnika z urzędu w sprawie II SA/Wr 458/20.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w dziale VII można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się, na mocy art. 276 P.p.s.a., odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli inaczej nie stanowią przepisy o wznowieniu. Skarga o wznowienie postępowania może zatem być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom formalnym stawianym pismom (art. 46 i art. 47 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Ponadto, skarga o wznowienie postępowania powinna także zawierać dodatkowe elementy wymienione w art. 279 P.p.s.a., czyli oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.
Uzupełnienie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga o wznowienie, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę o wznowienie, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 30 listopada 2023 r. wezwano - mimo sporządzenia skargi o wznowienie osobiście przez skarżącego - pełnomocnika wyznaczonego z urzędu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie jednego jej odpisu, wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienia, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz podanie zakresu żądania, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 39 pkt 1 P.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Odpis powyższego wezwania doręczono – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru – pełnomocnikowi adresata M. S. w dniu 20 grudnia 2023 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 27 grudnia 2023 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 P.p.s.a. Stąd orzeczono, jak w sentencji.