Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 grudnia 2007 r. złożonym bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 12 grudnia 2007 r., Stowarzyszenie A. z siedzibą w Ś. wniosło - na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ś. w związku z "niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 31 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 652/06" uchylającym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] oraz decyzję Prezydenta Miasta Ś. z dnia [...] Nr [...] wydane w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Ś. z dnia [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. W skardze tej jednocześnie wystąpiono o nałożenie na Prezydenta Miasta Ś. grzywny w wysokości 10 krotnego przeciętnego wynagrodzenia oraz o wyznaczenie mu terminu do wykonania ww. wyroku.
W uzasadnieniu Stowarzyszenie podniosło, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pismem z dnia 16 października 2007 r. przekazało do Prezydenta Miasta Ś. odpis prawomocnego wyroku WSA z dnia 31 maja 2007 r. wraz z aktami sprawy. Poinformowano też, że w dniu 16 października 2007 r. strona skarżąca złożyła w siedzibie Prezydenta Miasta Ś. wniosek o wykonanie przywołanego wyżej wyroku Sądu i uchylenie wadliwej decyzji z dnia 24 sierpnia 1999 r. ustalającej lokalizację stacji bazowej telefonii cyfrowej. Pomimo upływu dwóch miesięcy organ nie podjął żadnych działań mających na celu wykonanie wyroku ani też nie udzielił odpowiedzi na powyższe wystąpienie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ś. wniósł o jej oddalenie wywodząc, że po otrzymaniu od Samorządowego Kolegium Odwoławczego odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, kierując się wskazaniami wynikającymi z tego wyroku, dwukrotnie wezwał stronę skarżącą do jednoznacznego sprecyzowana wniosku przez wskazanie, który ze środków weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej, dopuszczalny przez kodeks postępowania administracyjnego, powinien być według strony zastosowany. Stowarzyszenie zostało też pouczone o tym, że do czasu jednoznacznego określenia żądania, sprawie nie zostanie nadany dalszy bieg. Zdaniem organu zarzucana mu bezczynność nie jest więc efektem braku kontynuacji postępowania administracyjnego, lecz nie zrozumienia przez stronę sentencji wyroku Sądu. Z tych względów skarga jest bezzasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z treści przytoczonego przepisu wynika niewątpliwie, że warunkiem dopuszczalności wniesienia na jego podstawie skargi jest uprzednie wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Dodać należy, że w przypadku wyroku uwzględniającego skargę na decyzję, chodzi o termin do załatwienia sprawy określony w art. 35 k.p.a.
Przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. nie określa wprost w jakim terminie należy wezwać organ do załatwienia sprawy po wyroku sądu, niemniej jednak odczytanie tego przepisu łącznie z art. 286 p.p.s.a pozwala na przyjęcie, że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu nastąpiło po doręczeniu mu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Dopiero bowiem od tej daty zaczyna dla organu biec termin do załatwienia sprawy określony w przepisach prawa (tak J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis Wrszawa 2006, s. 334).
Nie budzi żadnych wątpliwości, że organem właściwym i zobowiązanym do załatwienia sprawy po wyroku uchylającym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2007 r. (sygn.akt. II SA/Wr 652/07) jest Prezydent Miasta Ś..
Na podstawie akt sprawy Sąd ustalił, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2007 r. wraz z aktami sprawy Sąd przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu 2 października 2007 r. Z kolei Kolegium przy piśmie z dnia 16 października 2007 r. przesłało wyrok wraz z aktami do organu pierwszej instancji. Natomiast Prezydent Miasta Ś. jako organ właściwy do załatwienia sprawy, prawomocny wyrok i akta sprawy otrzymał w dniu 18 października 2007r., co wprost wynika z daty widocznej na prezentacie organu znajdującej się na piśmie przekazującym ww. dokumenty.
W niniejszej sprawie strona skarżąca powołując się na wyrok uchylający WSA z dnia 31 maja 2007 r. o sygn. akt II SA Wr 652/06, wezwała organ I instancji do niezwłocznego załatwienia sprawy (w terminie określonym w art. 35 k.p.a.) w dniu 16 października 2007 r. (dzień wpływu pisma do organu), tymczasem w tej dacie termin do załatwienia sprawy przez organ I instancji nie rozpoczął jeszcze swojego biegu. Jak już wskazano Prezydent Miasta Ś. akta sprawy wraz prawomocnym odpisem wyroku z dnia 31 maja 2007 r. otrzymał w dniu 18 października 2007 r. i dopiero od tej chwili organ ten był zobowiązany do załatwienia sprawy zgodnie z wytycznymi Sądu. Dopiero też od tej chwili, strona skarżąca mogła wezwać organ do załatwienia sprawy. W konsekwencji nie można zatem uznać za prawnie skutecznego wezwania, które strona skierowała do Prezydenta w dniu 16 października 2007 r., gdyż było ono po prostu przedwczesne.
Sąd zauważa również, że po dniu 18 października 2007 r. i przed wniesieniem skargi o wymierzenie grzywny z powodu bezczynności – jak wskazują akta sprawy – organ pierwszej instancji nie został wezwany do załatwienia sprawy. Kolejne pismo skierowane do Prezydenta Miasta Ś. zawierające żądanie wykonania wyroku Sądu z dnia 31 maja 2007 r. sporządzone zaś zostało w dniu 11 stycznia 2008 r. a więc już po wniesieniu do Sądu skargi o wymierzenie grzywny w związku z bezczynnością.
Rozpoznając przedmiotowa sprawę należało mieć więc na względzie, że instytucja wezwania przewidziana w art. 154 p.p.s.a. ma służyć przede wszystkim temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu będzie konieczna (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r. II SA/Wa 1981/04 nie publik.). Niezachowanie wymogu skutecznego uprzedniego wezwania organu do załatwienia sprawy lub wykonania wyroku jest zatem jednoznaczne z niedochowaniem ustawowej przesłanki dopuszczalności skargi bez możliwości jej konwalidacji.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Ponieważ warunkiem wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a jest skuteczne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy – co w niniejszej sprawie nie miało miejsca – zatem, uwzględniając przedstawione okoliczności faktyczne i prawne, Sąd postanowił jak w sentencji.