Uzasadnienie
W dniu 19 września 2016 r. do akt sądowych wpłynęło pismo D. W., w którym stwierdziła, że od rozpoznania niniejszej sprawy winien być wyłączony Referendarz sądowy Michał Kazek.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych wymienionego pisma skarżąca w piśmie z dnia 19 października 2016 r. wskazała, że pismo to stanowi wniosek o wyłączenie Referendarza sądowego Michała Kazka. Na uzasadnienie wniosku podała, że wymieniony Referendarz sądowy jest stronniczy, uporczywie nęka skarżącą wezwaniami do wyjaśnień, a to by "chronić bezprawie mafii gruntowo-budowlanej".
Następnie do akt sprawy wpłynęło pisemne wyjaśnienie Referendarza sądowego Michała Kazka z dnia 2 listopada 2016 r., w którym oświadczył on, że nie zachodzą wobec niego żadne okoliczności, które uzasadniałyby jego wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 18 § 1 w związku z art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) referendarz sądowy jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Zgodnie zaś z art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., sąd wyłącza referendarza sądowego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie referendarza strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Oceniając wniosek skarżącej w niniejszej sprawie sąd stwierdził, że zawarta w nim argumentacja jest w istocie wyrażeniem opinii skarżącej o tym, jak odbiera czynności referendarza sądowego. Jednak oczywiste jest, że niezadowolenie strony z kierowanych do niej wezwań, których autorem jest referendarz sądowy oraz z rozstrzygnięć wydawanych przez referendarza w tej i innych sprawach nie jest przesłanką do wyłączenia go od orzekania w niniejszej sprawie. W pozostałym zakresie skarżąca wysunęła wobec referendarza sądowego gołosłowny zarzut "chronienia bezprawia", który również stanowi jedynie wyraz subiektywnego postrzegania przez skarżącą roli referendarza sądowego w inicjowanych przez skarżącą sprawach. Bynajmniej jednak niepoparte wiarygodnymi dowodami zarzuty kierowane pod adresem referendarza sądowego nie mogą zasługiwać na uwzględnienie.
Zdaniem sądu argumenty wywiedzione przez skarżącą są więc bez znaczenia dla oceny przesłanek ustawowych ewentualnego wyłączenia referendarza od orzekania. Przy takim sformułowaniu zarzutów jasne jest, że skarżąca w żaden sposób ich nie uprawdopodobniła. Nadto sam Referendarz sądowy Michał Kazek oświadczył, że nie zachodzą żadne z przesłanek opisanych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. i zdaniem sądu oświadczeniu temu nie można odmówić wiarygodności w świetle gołosłownej argumentacji przedstawionej przez skarżącą.
Z tych powodów Sąd, działając na podstawie art. 22 § 1 i § 2 oraz art. 151 w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.