Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 711/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt I odrzucił skargę D. W., M. W., J. W. i M. W. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Następnie postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 711/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną D. W. i M. W. na ww. postanowienie. D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na to postanowienie, które zostało odrzucone przez Sąd postanowieniem z dnia 17 października 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 711/15). Na to ostatnie postanowienie D. W. i M. W. wnieśli zażalenie, które jednak nie zostało jeszcze rozpoznane, bowiem zarządzeniem z dnia 7 lutego 2017 r. wezwano wnoszących do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia.
Natomiast pismem z dnia 11 listopada 2016 r. (data nadania przesyłki: 12 listopada 2016 r.) D. W. i M. W. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 13 stycznia 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 711/15), wskazując, że postanowienie to jest niesprawiedliwe, nieważne, rażąco narusza prawa skarżących.
W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 25 listopada 2016 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków skargi o wznowienie postępowania, poprzez wyjaśnienie, na czym polegały naruszenia prawa wskazane jako podstawa wznowienia postępowania sądowego ("art. 271 § 1 p 1 i p 2, 273 § 1 p 1 i 2, § 2, § 3") oraz do wskazania konkretnej daty, w której skarżący dowiedzieli się o podstawach wznowienia postępowania.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący pismem z dnia 27 grudnia 2016 r. wskazali, że o przyczynach wznowienia postępowania dowiedzieli się w październiku i listopadzie, a o niektórych w grudniu 2016 r. Pewne wiadomości są związane z wcześniejszymi materiałami dowodowymi. Nadto podali, że orzeczenia w sprawie II SA/Wr 711/15 są nieważne, bowiem orzekał sędzia mimo wniosku o jego wyłączenie, a strona skarżąca była dyskryminowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania sądowego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Wobec tego Sąd ustalił, że z akt sprawy o sygn. akt II SA/Wr 711/15 wynika, iż po tym jak Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał postanowienie z dnia 13 stycznia 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 711/15), skarżący składali w sprawie środki zaskarżenia, w tym skargę kasacyjną i zażalenie. Z akt sprawy wynika też, że zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 17 listopada 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało jeszcze rozpoznane. W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że postanowienie tut. Sądu z dnia 13 stycznia 2016 r. kończące postępowanie w sprawie II SA/Wr 711/15 nie jest prawomocne, ponieważ nie można powiedzieć, że nie służy już od niego żaden środek odwoławczy (zob. art. 168 § 1 p.p.s.a.).
Tymczasem D. W. i M. W. zażądali wznowienia postępowania sądowego w sprawie II SA/Wr 711/15 wnosząc skargę w tym przedmiocie w dniu 12 listopada 2016 r., a wiec przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia. Pamiętać przy tym należy, że instytucja wznowienia postępowania służy obaleniu prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach. Zatem żądanie wznowienia postępowania sądowego, w którym orzeczenie kończące postępowanie nie jest jeszcze prawomocne, jest niedopuszczalne. W efekcie skarga o wznowienie postępowania wniesiona przed uprawomocnieniem się orzeczenia kończącego postępowanie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
W świetle poczynionych rozważań, skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci. W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została wniesiona przed terminem, w którym można było tej czynności dokonać, a więc nie jest wniesiona w terminie.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.