Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r., doręczonym skarżącym w dniu [...] r., tut. Sąd odrzucił skargę D. i M. W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r., sygn. akt [...]. W okresie biegu 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w orzeczenia, skarżący wnieśli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu M. K. wezwał skarżących do złożenia informacji i dokumentów uzasadniających przyznanie skarżącym prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 26 maja 2017 r. (data prezentaty) skarżący wnieśli o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie referendarza sądowego M. K.. Na uzasadnienie wniosku skarżący wskazali, że orzeczenia wydawane przez referendarza oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu są nieważne i niesprawiedliwe.
W złożonym w dniu 29 maja 2017 r. oświadczeniu referendarz sądowy M. K. wskazał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 w zw. z art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późń. zm., dalej zwanej "p.p.s.a."), ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywoływać wątpliwości co do jego bezstronności (art. 19 w zw. z art. 24 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 24 § 1 p.p.s.a., przepisy dotyczące wyłączenia sędziego stosuje się odpowiednio do referendarza sądowego. Przesłanki wyłączenia wymieniają szczegółowo przepisy art. 18 i art. 19 p.p.s.a. W realiach niniejszej sprawy wnioskodawcy zasadniczo nie powołali żadnej z ustawowych przesłanek wyłączenia referendarza z mocy ustawy (art. 18 § 1 p.p.s.a.). Nadto nie wskazali żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności referendarza w niniejszej sprawie, ani też nie uprawdopodobnili tego zarzutu.
Elementem zasadniczym procedury przyznania prawa pomocy jest możliwość zobowiązania strony przez referendarza do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów zgodnie z dyspozycją art. 255 i art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Sposób załatwienia wniosków skarżących w innych sprawach nie ma znaczenia dla oceny tego, czy w niniejszej sprawie zachodzi jakakolwiek z przesłanek wyłączenia referendarza. Mając to na uwadze, Sąd nie ma jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności referendarza w niniejszej sprawie, zwłaszcza, że na tym etapie jego rola ograniczała się jedynie do wezwania skarżących do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych przyczyn, wobec nieuprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia referendarza sądowego M. K., na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a. wniosek skarżących podlegał oddaleniu.