Uzasadnienie
Przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. W art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazano przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu: powinna ona uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2), wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1), równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).
W niniejszej sprawie warunki powyższe nie zostały spełnione. A mianowicie strona skarżąca we wniosku nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Należy zauważyć, że w piśmie z dnia 2 kwietnia 2010 r. Prezes Zarządu skarżącej Spółki wskazał jedynie, że w dniu 29 marca 2010 r. strona otrzymała postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieprzesłania odpisu KRS na wezwanie doręczone w dniu 1 marca 2010r.. Informacja ta była ciężkim szokiem, gdyż już w dniu 2 marca 2010 r. strona wysłała pismo ws. odpowiedzi drugiej strony oraz uiściła opłatę od skargi. W tej sytuacji, tzn. natychmiastowej reakcji na wezwanie Sądu, jest niewytłumaczalne, dlaczego strona wykonała wszystkie polecenia WSA poza jednym. Zdaniem strony skarżącej losy wędrówek pism, w tym wkładania do kopert, są nieraz poza normalnym wpływem jednostki ludzkiej, co jest jedynym wyjaśnieniem powyższego braku w korespondencji. Na marginesie strona podniosła, że w aktach jest odpis KRS. Mimo, że jest stary, to wpisy w nim są aktualne, a więc zamieszanie w korespondencji dotyczyły jedynie świeżości odpisu KRS.
W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nie uprawdopodobniają braku winy uchybienia temu terminowi, w związku z czym wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Istotne jest, że uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oznacza, że wnioskodawca musi uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że strona nie miała możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. Uprawdopodobnienie to forma wykazania faktów mniej pewna, niż udowodnienie, jednakże, co wynika choćby z brzmienia słowa "uprawdopodobnić", twierdzenie strony nie może być całkowicie gołosłowne. Uprawdopodobnienie jest środkiem słabszym od dowodu, ale o jego zaistnieniu możemy mówić wówczas, gdy twierdzenie strony jest prawdopodobne, wiarygodne (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I FZ 477/08, publ.
LEX nr 551908). Uprawdopodobnienie, nie oznacza udowodnienia, wymaga natomiast wiarygodnej argumentacji wskazującej na fakt istnienia niedającej się usunąć przeszkody w uchybieniu terminu i to trwającej w sposób ciągły aż do dnia dokonania czynności procesowej (postanowienie NSA z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II GZ 161/08, publ. LEX nr 527771).
Kryterium "uprawdopodobnienia braku winy", polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, przy dokonywaniu czynności procesowej. Analizując przesłankę braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania określonej czynności procesowej, Sąd kieruje się zatem okolicznościami sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i bierze pod uwagę uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem (postanowienie NSA z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 220/08, publ. LEX nr 478982).
Ponadto – jak wynika m.in. z wniosku o przywrócenie terminu – nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi poprzez przesłanie KRS było spowodowane błędem pracownika odpowiedzialnego za korespondencję. Jednakże zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w zakładzie osoby prawnej, bądź osoby go zastępującej, nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II FZ 260/08, publ. LEX nr 493774). Należy również zaznaczyć, że przy ocenie, czy uchybienie terminu, jest zawinione, czy też nie, nie rozróżnia się sytuacji w których zaniedbanie pracownika osoby prawnej (przedsiębiorstwa) było wynikiem zwykłego błędu czy jego kwalifikowanej postaci - rażącego niedbalstwa bądź też winy umyślnej. Wynika to z faktu, iż wina pracownika, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną uchybienia terminu, jest tożsama z winą jednostki organizacyjnej go zatrudniającej (postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 81/09, publ. LEX nr 535081).
Stąd też na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.