Uzasadnienie
S. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca wskazała, że w dniu [...] sierpnia 2016r. wystąpiła z wnioskiem do organu o okazanie do wglądu decyzji Prezydenta nr [...] z dnia [...] czerwca 2016r. Z adnotacji na podaniu wynika, że organ przekazał skarżącej w dniu [...] września 2016r. na wskazany adres poczty elektronicznej skan żądanego dokumentu.
Skarżąca, powołując się na art. 107 § 1 kpa, wskazała, że przesłana jej decyzja nie zawiera wszystkich elementów, o których mowa w ww. przepisie, m.in. nie zawiera podstawy prawnej, uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia, a przede wszystkim nie została podpisana przez osobę upoważnioną do jej wydania.
W związku z powyższym, zdaniem skarżącej, Prezydent pozostaje w bezczynności w kwestii rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że przekazując skarżącej wnioskowaną decyzję, wniosek o udostępnienie informacji publicznej został w całości i niezwłocznie zrealizowany.
Organ zwrócił uwagę, że wnioskowana informacja stanowi akt wewnętrzny Prezydenta Miasta podejmowany na cotygodniowym "Posiedzeniu Prezydenta Miasta", na którym rozpatrywane są wnioski poszczególnych działów Urzędu Miasta. Dokument ten nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów k.p.a.
Wobec powyższego, organ wniósł o oddalenie skargi, jako całkowicie bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarga dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta w zakresie załatwienia wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2016r. o udzielenie informacji publicznej. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest zaś pogląd, iż skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." (por. przykładowo: wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05, Lex nr 236545).
Oceniając merytorycznie skargę Sąd doszedł do przekonania, iż nie jest ona zasadna.
W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
Organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.".
Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko organy administracji publicznej, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności wymienione w punkcie 5 tego przepisu, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Bezspornym jest to, że wniosek skarżącej z dnia [...] sierpnia 2016r. o udzielenie informacji publicznej został skierowany do podmiotu, na którym ciąży ustawowy obowiązek udostępniania tego rodzaju informacji. Należy podkreślić, iż Prezydent Miasta jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1u.d.i.p.
W ocenie Sądu, informacja objęta wnioskiem skarżącej z dnia [...] sierpnia 2016r. mieści się w pojęciu informacji publicznej. We wniosku tym skarżąca zażądała okazania do wglądu decyzji Prezydenta nr [...] z dnia [...] czerwca 2016r. Skan tej decyzji organ przekazał wnioskodawczyni, zgodnie z ustaleniami, pocztą elektroniczną na wskazany przez nią adres w dniu [...] września 2016r., a więc następnego dnia po złożeniu wniosku o dostęp do informacji publicznej
W tej sytuacji nie można skutecznie zarzucić bezczynności organowi w niniejszej sprawie. Należy mieć na względzie, że sąd administracyjny orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu administracji publicznej na gruncie u.d.i.p, nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności, a więc nie bada merytorycznej zasadności podjętego działania. Sąd ten ma natomiast obowiązek dokonania oceny, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy, czy rzeczywiście organ (podmiot wykonujący zadania publiczne) pozostaje w bezczynności (por. wyroki NSA: z dnia 20 stycznia 2009 r., II OSK 812/08, z dnia 15 lipca 2010 r., II OSK 2051/09, z dnia 29 września 2010 r., II GSK 827/09, niepubl., dostępne w CBOSA; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 585).
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.
Jeżeli zatem, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego udzielił informacji publicznej i tak jak w przedmiotowej sprawie przekazał wnioskodawczyni dokument, którego okazania do wglądu ona się domagała, to oznacza, że brak jest podstaw do uznania, że podmiot ten pozostaje w bezczynności.
Z tych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę