Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przyznał P. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym w tym obejmujące ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik skarżącej radca prawny J. M. złożyła dnia 4 listopada 2011 r. skargę kasacyjną od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 20 września 2011 r. o sygn. akt II SAB/Bd 13/11 oraz wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 147,60 zł (łącznie z podatkiem VAT) stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Stawka ta w sprawach wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) cyt. rozporządzenia, wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) cyt. rozporządzenia 50% tej stawki.
Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz 258 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.