Uzasadnienie
IISAB/Bd 21/07
R. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody [...] w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie działalności władzy publicznej.
Wskazał, iż zwrócił się do Wojewody z wnioskiem o udzielenie informacji w sprawie spóźnionych oświadczeń majątkowych funkcjonariuszy samorządowych. Zdaniem R. Z. organ wbrew zapisom art. 61 § 3 K.p.a, i mimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie wszczął postępowania w żądanym zakresie. Ograniczył się jedynie do udzielenia odpowiedzi, że nie prowadził odrębnej ewidencji dotyczącej wskazanych we wniosku danych, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 marca 2007r. sygn. K 8/07. Skarżący postępowanie organu określił, jako wybiórcze, dyskryminujące i podważające zasadę zaufania do organów państwa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o umorzenie postępowania. Organ przedłożył informację dotyczącą danych funkcjonariuszy samorządowych z terenu województwa [...], którzy złożyli oświadczenia majątkowe po terminie.
Wyjaśnił, iż nie udzielenie skarżącemu informacji wynikało z faktu, że dane określone we wniosku organ musiałby gromadzić w "odrębnej" ewidencji zawierającej przypadki, gdzie niniejszy dokument został złożony z uchybieniem terminu, a taka dokumentacja nie była prowadzona. Wskazał, że choć termin złożenia oświadczenia jest możliwy do ustalenia to jednak wobec braku sankcji w postaci obowiązku podjęcia uchwały przez organ stanowiący danej jednostki samorządu terytorialnego o wygaśnięciu mandatu, dane te nie są przedmiotem odrębnych postępowań i mają charakter jedynie informacyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W trakcie prowadzonego postępowania sądowego Wojewoda [...] dostarczył skarżącemu żądane dane. Obowiązek udzielenia informacji publicznej dotyczy informacji będących w posiadaniu organów i w formie w jakiej są gromadzone.
W orzecznictwie sądowym przyjęto jednolite stanowisko, że w sytuacji, gdy wniesiono skargę na bezczynność, a następnie uzupełniono brak – wydano decyzję, postanowienie lub dokonano czynności o jakich mowa w art. 3 § 3 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – postępowanie sądowe podlega umorzeniu (postanowienie NSA z 14.01.1987 r. sygn. IV SAB 14/86, ONSA 1987 r. nr 1, poz. 7, postanowienie WSA z 9.12.2004 r. sygn. II SAB/Gd 46/03, system informacji prawnej LEX nr 203323).
Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o ukaranie grzywną ponieważ postępowanie o ukaranie na podstawie art. 23 ustawy z 6 grudnia 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) jest odrębnym postępowaniem podlegającym rygorom procedury karnej (podobnie wyrok NSA z 28.09.2007 r. sygn. II OSK 813/07).
Uzasadnia to, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) postanowienie jak w sentencji.