Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] czerwca 2016 r., sygn. akt II SAB/Bd 24/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę złożoną przez K. M. i A. M. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zastosowania sankcji ustawowych za użytkowanie obiektu budowlanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymali [...] sierpnia 2016 r.
Pismem wniesionym do sądu [...] sierpnia 2016 r. skarżący wnieśli o dokonanie wykładni ww. wyroku motywując to głównie tym, że wydany wyrok nie odnosi się w żadnej mierze do ich skargi złożonej na bezczynność PINB w B., który działając na szkodę Skarbu Państwa i skarżących odstąpił od podjęcia działań, o których mowa w art. 57 ust. 7 w zw. z art. 55 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Potrzeba dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku, jak i uzasadnienie zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, czy też sposobu jego wykonania (por. postanowienie NSA z 20 czerwca 2008 r., II FSK 299/07). Potrzeba dokonania wykładni może być wyłącznie następstwem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Jeżeli zatem orzeczenie jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie i jego uzasadnienie, których treść ponadto, nie budzi wątpliwości, wniosek o jego wykładnię podlega oddaleniu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, art. 158, teza 4).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w ww wyroku oddalił skargę nie podzielając jej argumentów. Podkreślenia bowiem wymaga to, że przedmiot skargi dotyczył bezczynności organu i sąd w tym przypadku nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. Tym samym w niniejszej sprawie, sąd nie mógł przeprowadzić kontroli zasadności zastosowania ww przepisów, a co może mieć miejsce jedynie na skutek skargi na określony akt prawny, u których podstaw rozstrzygnięcia ległyby owe przepisy.
Z wniosku strony skarżącej trudno określić kwestię, która wymagałaby wyjaśnienia. Nie można zatem przyjąć, że treść uzasadnienia wyroku, sformułowana jest w sposób niejasny, utrudniający zrozumienie przedstawionego uzasadnienia.
Stwierdzić należy również, że wniosek o dokonanie wykładni jest w istocie polemiką z rozstrzygnięciem Sądu, bowiem skarżący podnoszą jedynie argumenty wskazujące, ich zdaniem, na błędny tok działania Sądu oraz próbą podważenia trafności podjętego rozstrzygnięcia.
Wskazać należy, że niedopuszczalne jest na mocy art. 158 p.p.s.a. uzupełnianie treści uzasadnienia wyroku, a do tego w istocie zmierza wniosek skarżących. Wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia poprzez poszerzanie go o inne elementy. W ramach wykładni nie mieści się także żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania (por. też postanowienie NSA z 9 stycznia 2008 r., II OZ 1364/07).
Mając powyższe na uwadze, tutejszy Sąd uznał wniosek o wykładnię wyroku za niezasadny i na podstawie art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.