Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt II SAB/Bd 27/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznając skargę K.G. na bezczynność Spółki A S.A. Oddział w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w punkcie pierwszym zobowiązał Spółkę A S.A. Oddział w [...] do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] września 2011 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku.
W sentencji przedmiotowego wyroku, w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, błędnie wpisano oznaczenie daty wniosku o udzielenie informacji publicznej "[...] września 2012 r." zamiast "[...] września 2011 r."
O oczywistości tej omyłki świadczy fakt, iż w skardze pełnomocnik skarżącego wskazuje, że nie została udzielona informacja publiczna z jego wniosku z dnia [...] września 2011 r.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie oraz rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Judykatura przyjęła, że sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W ramach wymienionych w art. 156 § 1 p.p.s.a. szeroko rozumianych błędów nie podlegają sprostowaniu mylne ustalenia faktyczne sądu, choćby zostały spowodowane przeoczeniem.
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt I GZ 7/09). Taki charakter ma niewątpliwie błędne wpisanie daty wniosku, tj. zamiast "[...] września 2011 r." "[...] września 2012 r."
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zgodnie z treścią art. 156 § 1 p.p.s.a.