Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznając skargę na R. S. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w pkt pierwszym zobowiązał Prezesa Sądu do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, w punkcie drugim stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz w punkcie trzecim odrzucił skargę w zakresie punktu trzeciego skargi. Powyższy wyrok został doręczony skarżącemu w dniu [...] czerwca 2015 r.
W piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. (data wpływu [...] lipca 2015 r.) skarżący wystąpił o uzupełnienie wyroku w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynność lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W ocenie skarżącego do takich kosztów należą koszty wysłanej korespondencji oraz koszty sporządzenia skargi, o których Sąd nie orzekł mimo ciążącego na nim obowiązku.
Postanowieniem z dnia 22 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił wniosek skarżącego o zwrot kosztów postępowania uznając, że poniesione przez skarżącego koszty korespondencji nie mieszczą się w katalogu niezbędnych kosztów postępowania wskazanych w art. 205 p.p.s.a.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając wniesione przez skarżącego zażalenie na powyższe postanowienie, postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania uznając, że jednokrotnie uiszczona przez skarżącego kwota [...]zł stanowiąca koszt korespondencji stanowi niezbędny koszt postępowania prowadzonego przez stronę osobiście. Jednocześnie uznał, że wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów sporządzenia skargi nie zasługuje na uwzględnienie bowiem obowiązujące przepisy p.p.s.a. nie przewidują zwrotu wydatków poniesionych przez stronę na opłaty związane ze sporządzeniem skargi własnoręcznie podpisanej przez stronę skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Zgodnie z art. 200 ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast, stosownie do art. 64 § 3 ustawy, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W rozpoznawanej sprawie, Sąd w rozstrzygnięciu kończącym postępowanie nie zawarł orzeczenia co do kosztów postępowania do czego zobowiązany był zgodnie z art. 200 w związku z art. 64 § 3 ustawy.
W tej sytuacji, wniosek o uzupełnienie postanowienia należało uznać za zasadny. Podzielając argumentację wyrażoną w postanowieniu NSA z dnia 15 kwietnia 2016 r. należy podkreślić, że z językowej wykładni przepisu art. 205 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest racjonalnych podstaw do odstąpienia od takiej wykładni. Na skardze widnieje podpis skarżącego który nie wykazał (np. dowodem uiszczenia opłaty), że skarga została sporządzona przez osobę trzecią i że rzeczywiście poniósł wskazany wydatek na sporządzenie tej skargi. Uwzględnienie żądań skarżącego w zakresie wynagrodzenia osoby niebędącej adwokatem lub radcą prawnym i uznanie za słuszną jego argumentacji, prowadziłoby do przyjęcia zasady zasądzania kosztów bez możliwości sprawdzenia czy skarżący rzeczywiście je poniósł.
Regulacja tej kwestii w tak szerokim zakresie mogłaby prowadzić do nadużyć ze szkodą dla stron przegrywających sprawę i kłóciłaby się z celem regulacji dotyczącej zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez stronę skarżącą wygrywającą sprawę. Obowiązujące przepisy p.p.s.a. nie przewidują zwrotu wydatków poniesionych przez stronę osobiście na opłaty związane ze sporządzeniem skargi.
Natomiast jeżeli chodzi o koszt korespondencji (jednokrotnie uiszczona kwota [...]zł) to uznać należy, że stanowią one wydatek skarżącego i stanowią niezbędny koszt postępowania prowadzonego przez stronę osobiście do celowe dochodzenia praw.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 200 i art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.