Uzasadnienie
Działający w imieniu Prezydenta Miasta B. Z- ca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. decyzją z dnia [...] orzekł o umorzeniu w całości kwoty należności głównej w wysokości 64 055,61 zł wraz z odsetkami stanowiącej koszt organizacji nowego stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej i jej wynagrodzenia. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 49 f ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 214, poz. 1407; ze zm.) oraz art. 7, art. 77 i 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2010 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.). W uzasadnieniu decyzji wskazano m.in., że uwzględnia ona w całości wniosek skarżącego M. C. i że wydana została po dokładnym przeanalizowaniu sytuacji finansowej i majątkowej rodziny Państwa C. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący stwierdził, że się z nią zgadza w jej merytorycznej części i popiera ją w całości, ale wnosi o uznanie i potwierdzenie bezczynności organu w niniejszej sprawie oraz o przyznanie odszkodowania za tą bezczynność w wysokości 10 000 zł, a także o ukaranie organu z tytułu bezczynności w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej karą finansową w maksymalnej wysokości na mocy art. 154 § 6 p.p.s.a. Skarżący wyjaśnił, że wniosek o umorzenie należności złożył do organu w dniu [...], a decyzję rozstrzygającą tą kwestię przez organ doręczono jemu dopiero w dniu [...].
Fakt bezczynności organu jest więc, jego zdaniem bezsporny, a potwierdził to także organ nadrzędny - SKO w B., wydając postanowienie z dnia [...], którym wyznaczył organowi I instancji termin do wydania decyzji w tej sprawie do dnia [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (SKO) decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, uznając że wydana ona została zgodnie z powołanymi w jej podstawie przepisami prawa, po przeanalizowaniu sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej skarżącego, a także w terminie wyznaczonym do jej wydania postanowieniem SKO z dnia [...].
W skardze na powyższą decyzję SKO skarżący potwierdził, że zgadza się z zaskarżonymi decyzjami organów co do meritum, popiera je i uznaje za własne, wnosi jednak o stwierdzenie bezczynności Miasta B. w przedmiocie wydania decyzji o umorzeniu należności i o ukaranie organu karą finansową w maksymalnej wysokości zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a., a także o zasądzenie na jego rzecz odszkodowania w wysokości 10 000 zł z tytułu bezczynności organu i dyskryminacji przezeń co do terminu wydania decyzji. Zdaniem skarżącego Prezydent Miasta B. i MOPS w B. pozostawali w bezczynności od dnia [...], polegającej na nie wydaniu decyzji administracyjnej w przedmiocie umorzenia należności powstałej z tytułu konieczności zwrotu kosztów organizacji nowego stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej i jej wynagrodzenia.
Ostatecznie wydanie przez Prezydenta w dniu [...] decyzji umarzającej tą należność w całości, po tym jak postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (SKO) wyznaczyło organowi termin do rozpatrzenia sprawy (do dnia [...]),w ocenie skarżącego tylko potwierdza fakt bezczynności organu w tej sprawie i uzasadnia wystąpienie do sądu ze skargą.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że wniosek skarżącego z dnia [...] o umorzenie należności, ze względu na brak w tamtym czasie przepisów prawnych umożliwiających umarzanie należności, został rozpatrzony negatywnie, o czym skarżącego poinformowano pismem z dnia [...], oraz że nie dochodzono zwrotu tej należności na drodze cywilno - prawnej z powodu ustalenia całkowitej nieściągalności. Dopiero po uchwaleniu ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 226, poz. 1475) umożliwiającej organom dokonywanie umorzeń należności PFRON oraz po złożeniu przez skarżącego w dniu [...] wniosku o umorzenie przedmiotowej należności w całości i po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego w dniu [...] w celu ustalenia aktualnej sytuacji majątkowej i osobistej dłużnika - M. C. oraz jego rodziny, mogła zostać wydana decyzja w przedmiocie umorzenia należności, co też organ I instancji uczynił. Powyższe okoliczności potwierdzają, zdaniem organu, brak bezczynności.
W piśmie procesowym z dnia [...] skarżący odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę podkreślił między innymi, że w [...] organ znając trudną sytuację majątkową rodziny skarżącego wystąpił z roszczeniem przeciwko niemu, żądając zwrotu kwoty ponad 100000 zł (należność główna i odsetki), oraz że własnym staraniem w [...] pozyskał informację w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej o istniejącej możliwości umorzenia należności i dlatego ponownie złożył w dniu [...] wniosek o umorzenie, wskazując samodzielnie na podstawę prawną jego pozytywnego rozpoznania.
Skarżący ponadto, na wezwanie sądu przesłał kopię pisma z dnia [...] stanowiącego zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie umorzenia należności, skierowane do SKO.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Z przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych sprawy, ustalonych na podstawie przedłożonych sądowi akt administracyjnych bezspornie wynika, że żądanie skarżącego umorzenie należności w kwocie 64 055,61 zł wraz z odsetkami w całości zostało przez właściwy organ - Prezydenta Miasta B. rozpatrzone i że wydana została w tej sprawie decyzja administracyjna z dnia [..] w całości uwzględniająca to żądanie. Co skarżący w swoich pismach potwierdza, zgadzając się z istotą rozstrzygnięcia organu. Skargę na bezczynność Prezydenta w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej o umorzeniu należności skarżący wniósł do sądu pismem z dnia [...], a więc ponad 5 miesięcy po wydaniu przez organ decyzji administracyjnej o umorzeniu należności. W tej sytuacji należy stwierdzić, że już przed wniesieniem skargi na bezczynność organu do sądu, bezczynność organu ustała. Postępowanie sądowoadministracyjne stało się wiec bezprzedmiotowe przed jego wszczęciem przez sąd.
Przedmiot zaskarżenia - bezczynność organu- przestał istnieć zanim wszczęte zostało postępowanie przez sądem. Powoduje to konieczność odrzucenia skargi przez sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270; ze zm. dalej powoływanej w skrócie jako: "p.p.s.a.") jako niedopuszczalnej z powodu pierwotnego braku bezwzględnej przesłanki procesowej (tak NSA w postanowieniu z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 487/07, dostępne na stronach nsa.gov.pl). W związku zaś z odrzuceniem skargi na bezczynność organu przez sąd, nie możliwym stało się wymierzenie organowi grzywny w wysokości wynikającej z art. 154 § 6 p.p.s.a., czego także w swojej skardze domaga się skarżący. Zgodnie bowiem z treścią art. 149 p.p.s.a. Sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny tylko wtedy, gdyby uwzględnił skargę na bezczynność organu i zobowiązał organ do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej.
W niniejszej sprawie do uwzględnienia skargi na bezczynność organu nie doszło z przyczyn wskazanych powyżej i dlatego wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny nie mógł być uwzględniony. Zawarty w skardze wniosek skarżącego o zasadzenie na jego rzecz odszkodowania w wysokości 10000 zł z tytułu bezczynności organu, podlegał odrzuceniu, z tym że na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia takiego żądania. Z wnioskiem o zasądzenie odszkodowania skarżący może wystąpić do sądu powszechnego.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a.