Uzasadnienie
H. G.-K. i J. K. K. (dalej "skarżący"), reprezentowani przez r. pr. A. K., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie przywrócenia stanu poprzedniego w ewidencji gruntów i budynków.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił przedmiotową skargę uznając ją za niedopuszczalną w uwagi na niewyczerpanie przez skarżących przysługujących im środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność (skarżący nie złożyli zażalenia na bezczynność do organu administracji geodezyjnej i kartograficznej wyższego stopnia).
Pismem z dnia 16 lipca 2015 r., działający w imieniu skarżącego pełnomocnik, wniósł zażalenia na powyższe postanowienie Sądu z dnia 24 czerwca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w niniejszym przepisie.
Należy mieć na uwadze, iż Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem wydanym w dniu 24 czerwca 2015 r. odrzucił skargę H. G.-K. i J. K. K. jako niedopuszczalną. W myśl art. 173 § 1 P.p.s.a od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Podkreślenia wymaga, że postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu jej niedopuszczalności - wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a - jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 173 § 1 P.p.s.a.
Skoro zatem na wydane w dniu 24 czerwca 2015r. postanowienie o odrzuceniu skargi środek odwoławczy w postaci zażalenia nie przysługuje, zażalenie skarżących z dnia 16 lipca 2015 r. należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.