Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt II SAB/Bd 68/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznając skargę M. G. i M. G. na bezczynność [...]S.A. w [...] Oddział w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w punkcie pierwszym zobowiązał [...]S.A. w [...] Oddział w [...] do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2011 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, w punkcie drugim stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz w punkcie trzecim zasądził od [...] S.A. w [...] Oddział w [...] na rzecz M. G. i M. G. kwotę 374 (trzysta siedemdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W sentencji przedmiotowego wyroku, w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, błędnie wpisano oznaczenie daty wniosku o udzielenie informacji publicznej "[...] maja 2012 r." zamiast datę "[...]maja 2011 r."
O oczywistości tej omyłki świadczy fakt, iż w skardze pełnomocnik skarżących wskazuje, że nie została udzielona informacja publiczna z jego wniosku z dnia [...] maja 2011 r.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie oraz rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że możliwość rektyfikacji wyroku jaką przewidziano w powyższym przepisie odnosi się również do uzasadnienia wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt I PZ 7/82). Zatem możliwym jest dokonanie przez sąd sprostowania uzasadnienia wyroku jeśli w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu lub oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, że sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W ramach wymienionych w art. 156 § 1 p.p.s.a. szeroko rozumianych błędów nie podlegają sprostowaniu mylne ustalenia faktyczne sądu, choćby zostały spowodowane przeoczeniem.
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zgodnie z treścią art. 156 § 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.