Uzasadnienie
J. S. (dalej – "Skarżący") wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta (zwany dalej "Prezydentem") polegającą na braku przekazania wniosku Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy (odwołania) od decyzji Spółki [...] Sp. z o.o. z [...] lipca 2020 r. numer L.dz. P/153/2020.
Skarżący podniósł, że zgodnie z treścią art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, zwanej w skrócie "u.d.i.p.") do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem od momentu wydania decyzji administracyjnej spółki [...] mają zastosowanie przepisy art. 65 i 66 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a.").
W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej odrzucenie.
Organ podniósł, że po otrzymaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (odwołania) poinformował Skarżącego, że w przedmiotowej sprawie powinien zwrócić się bezpośrednio do Spółki. Zdaniem Prezydenta z pism Skarżącego nie można było jednoznacznie stwierdzić jaki organ jest właściwy, gdyż nie była znana treść przywoływanych decyzji. Z pism Skarżącego wynika, że są to decyzje spółki [...] Sp. z o.o., a nie decyzje wydane przez organ administracji publicznej. W związku z tym nie było możliwości zastosowania art. 65 § 1 k.p.a.
W uzupełnieniu skargi (pismo z [...] grudnia 2021 r.) Skarżący podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Na wstępie należy zaznaczyć, że wniesiona w tym samym piśmie skarga na bezczynność Prezydenta polegającą na braku przekazania wniosku Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy (odwołania) od decyzji Spółki [...] Sp. z o.o. z [...] lipca 2020 r. numer L.dz. P/163/2020 została rozpatrzona przez tutejszy Sąd pod sygnatura II SA/Bd 167/21.
Bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie - pomimo istniejącego w tym zakresie ustawowego obowiązku, organ nie podjął w sprawie żadnych czynności lub wtedy, gdy wprawdzie prowadził wymagane postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem odpowiedniego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Z bezczynnością mamy więc do czynienia w sytuacji, gdy brak jest aktywności organu w danej sprawie, w tym również, gdy organ nie wywiązuje się z obowiązku zawiadomienia strony o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie i wyznaczenia nowego terminu jej rozpatrzenia stosownie do art. 36 k.p.a. Na gruncie postępowania administracyjnego, według art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. bezczynność zachodzi bowiem wtedy, gdy sprawy nie załatwiono w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Skarga na bezczynność organu stanowi z kolei środek prawny mający na celu ochronę praw jednostki poprzez przymuszenie organu do podjęcia żądanego działania.
Pod pojęciem "załatwienia sprawy" należy rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Oznacza to, że organowi administracji nie można przypisać bezczynności, gdy stwierdzając w sprawie swoją niewłaściwość, podejmuje działania stosownie do unormowań wskazanych w art. 65 § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA w Opolu z 23 listopada 2021 r., sygn.. II SAB/Op 68/21 wyrok WSA we Wrocławiu z 14 maja 2020 r., sygn. akt II SAB/Wr 63/19 publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – w skrócie "CBOSA", http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Powyższe oznacza zatem, że jeżeli organ, będąc zobowiązany do podjęcia czynności o których mowa w art. 65 § 1 k.p.a., nie podejmuje ich – to pozostaje w bezczynności.
Słusznie Skarżący podnosi, że obowiązek podjęcia czynności, o których mowa w art. 65 § 1 k.p.a. ciąży także na organie w trakcie postępowania administracyjnego toczącego się po wydaniu decyzji dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Stosownie zaś do art. 16 ust. 2 u.d.i.p. do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (...). Z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. wynika zatem, że do decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślić należy, że pod pojęciem "stosowania" nie należy rozumieć jedynie wymogu stosowania przepisów wprost odnoszących się do tej formy działania administracji publicznej (np. art. 107 § 1 k.p.a.), ale także nakaz stosowania wszelkich przepisów pozostających w związku z wydaniem decyzji. Są to w szczególności przepisy regulujące procedurę, która kończy się wydaniem decyzji, oraz przepisy, które normują dalsze postępowanie w sprawie zakończonej wydaniem decyzji, a więc możliwości jej weryfikacji w trybie zwyczajnym, a także nadzwyczajnym. (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2017 r. sygn.. II SA/Po 498/17, publ. CBOSA).
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że w aktach sprawy przesłanych przez Prezydenta znajduje się pismo Skarżącego z [...] lipca 2010 r. zatytułowane "odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2020 r." w której Skarżący oświadczył że składa odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. (L.dz.P/153/2020) wydanej przez spółkę [...]. S p. z o.o. Jednocześnie Skarżący w piśmie tym wskazuje, że wnioskiem z [...] czerwca 2020 r. domagał się udzielenia informacji publicznej poprzez podanie wysokości miesięcznego wynagrodzenia Przewodniczącego oraz poszczególnych członków Rady Nadzorczej spółki, podania imienia i nazwiska Przewodniczącego Rady Nadzorczej Spółki w czerwcu 2020 r. oraz wysokości miesięcznego wynagrodzenia Prezesa Zarządu Spółki.
W treści powyższego pisma znajdują się zatem informacje pozwalające na ustalenie, że:
- - sprawa dotyczy udostępnienia informacji publicznej,
- - w sprawie wydano decyzję dotyczącą udostępnienia informacji publicznej,
- - podmiotem, który wydał decyzję w sprawie informacji publicznej jest spółka [...] Sp. z o.o.
- - Skarżący wnosi środek odwoławczy od tej decyzji, który określa jako "odwołanie".
Niewątpliwie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie jest organem administracji. Tym niemniej, jak wskazuje art. 17 ust. 1 u.d.i.p. - do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Ze względu na przytaczaną wyżej treść art. 16 u.d.i.p. oznacza to w dalszej konsekwencji odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. dotyczącej wydawania decyzji i pozostających w związku z wydaniem decyzji – a więc również art. 65 § 1 k.p.a. Odpowiedniość stosowania tego przepisu w przedmiotowym przypadku oznacza, że każdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej (w tym organ administracji, jakim jest Prezydent), któremu złożono środek odwoławczy od decyzji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o ile uznaje się za niewłaściwy w sprawie - powinien go przekazać organowi (podmiotowi) właściwemu do rozpatrzenia tego środka odwoławczego.
W przedmiotowym przypadku ustalenie podmiotu właściwego jest możliwe w oparciu o informacje zawarte w powyższym "odwołaniu" Skarżącego z [...] lipca 2020 r. przy uwzględnieniu art. 17 u.d.i.p. z którego wynika, że w przypadku wydania rozstrzygnięcia dotyczącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej przez podmiot niebędący organem władzy publicznej (w przedmiotowym przypadku – spółkę z o.o.) wnioskodawca może wystąpić do tego podmiotu o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym do takiego wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że jeżeli Prezydent uznawał, że nie jest właściwy w sprawie rozpatrzenia "odwołania" Skarżącego z [...] lipca 2020 r., to zobowiązany był zastosować art. 65 § 1 k.p.a. i przekazać niezwłocznie pismo Skarżącego do organu właściwego, zawiadamiając o tym fakcie Skarżącego. W terminie wyznaczonym przepisami k.p.a. organ ani nie podjął tej czynności, ani nie wydał innego rozstrzygnięcia w sprawie, zatem pozostawał w bezczynności.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 329) należało orzec jak w pkt 1 sentencji wyroku.
Brak reakcji na wniosek skarżącego, wobec okresu zwłoki wynoszącego ponad 21 miesięcy (licząc do momentu wniesienia skargi) skutkowało należało uznać, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800), biorąc pod uwagę wysokość uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.