Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2022 r. J. K. (dalej jako: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "przybycia w dniu [...]stycznia 2022 r. na wywiad pracownika MOPR-u z policją co było zbędne". Jako podstawę prawną wskazał art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p."). Ponadto wniósł o wyjaśnienie okoliczności zabrania dokumentów i podstawy prawnej wejścia do domu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że powyższa skarga w części dotyczącej informacji publicznej nie dotyczy sprawy publicznej, o której mowa w art. 1 w zw. z art. 6 u.d.i.p. Ponadto organ wyjaśnił, że w związku ze złożonym w dniu [...]stycznia 2022 r. wnioskiem o pomoc, pracownik socjalny w dniu [...] stycznia 2022 r., poinformował skarżącego, że termin wywiadu środowiskowego został ustalony na dzień [...] stycznia 2022 r. w godz. 10.00-12.00, oraz że ww. wyraził zgodę. Do dnia dzisiejszego wywiad środowiskowy nie został przeprowadzony z uwagi na telefoniczną informację klienta o jego podejrzeniu zachorowania na COVID - 19. W dniu [...] stycznia 2022 r. zostało wysłane do skarżącego wezwanie w celu ustalenia nowego terminu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. MOPR wyjaśnił, że z uwagi na złożone przez skarżącego wcześniej tj. w dniu [...] grudnia 2021 r. pisma, z którego wynikało, że ww. żąda uzyskania zgody sądu lub policji na przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, pracownicy socjalni w dniu [...] stycznia 2022 r. udali się do ww. w asyście funkcjonariusza Komisariatu Policji II w B. Skarżący nie wpuścił ww. funkcjonariusza.
Ostatecznie za zgodą skarżącego wywiad środowiskowy został przeprowadzony bez asysty Policji. Organ podniósł, że podczas wizyt w środowisku pracownicy socjalni nie odbierali żadnych dokumentów urzędowych od skarżącego, tym samym wbrew twierdzeniom strony nie doszło do ich zabrania i kradzieży.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga na bezczynność podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 21 u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta Białegostoku w przedmiocie informacji publicznej. Z bezczynnością w przedmiocie udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Z przepisów powyższych wynika jednoznacznie, że obowiązek udzielenia informacji publicznej powstaje z chwilą skutecznego złożenia wniosku do podmiotu zobowiązanego.
Obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. Oznacza to, że o rozpoczęciu biegu terminu, o którym mowa powyżej, decyduje data wpływu pisma (wniosku o udostępnienie informacji publicznej) do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu. Istotnym jest zatem skuteczne zażądanie informacji publicznej. Tylko skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może stanowić podstawę merytorycznego badania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania danego wniosku. W innym przypadku, skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, bowiem sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej.
W niniejszej sprawie skarżący nie wystąpił do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Złożył natomiast do tut. Sądu skargę, w której zawarł wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "przybycia w dniu 4 stycznia 2022 r. na wywiad pracownika MOPR-u z policją co było zbędne".
W ocenie Sądu skoro skarżący nie złożył do organu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, to niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu w załatwieniu takiego wniosku. Organ obiektywnie nie mógł ustosunkować się do treści żądania strony skarżącej i podjąć stosownych czynności, przewidzianych ustawowo dla trybu udostępnienia informacji publicznej (por. postanowienia: WSA w Bydgoszczy z 3 lipca 2018 r., sygn. akt II SAB/Bd 23/18; WSA w Krakowie z 14 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 168/19; NSA z 23 sierpnia 2016 r. I OSK 3065/14 oraz WSA w Rzeszowie z 8 stycznia 2021 r. sygn. akt II SAB/Rz 116/20,dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach orzeczenia. nsa. gov.pl).
W związku z tym Sąd uznał, że skarga na bezczynność w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.