Uzasadnienie
Skarżący R. S. złożył skargę do tut. sądu administracyjnego na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. w przedmiocie braku złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej, wnosząc o zobowiązanie organu do niezwłocznego wykonania ustawowego obowiązku przedstawienia mu propozycji służby w służbie Celno – Skarbowej z uwzględnieniem posiadanych przez niego kwalifikacji, przebiegu służby i dotychczasowego miejsca zamieszkania.
W trakcie rozprawy w dniu 5 grudnia 2017 r. Sąd wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
W piśmie procesowym z dnia 1 października 2019 r. skarżący cofnął skargę (k.62).
Wobec ustania przyczyny zawieszenia postępowania, tut. Sąd postanowieniem z dnia 10 października 2019 r. podjął zawieszone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, bowiem nie zachodzą negatywne przesłanki dopuszczalności cofnięcia skargi określone w powołanym wyżej przepisie. Przede wszystkim złożone oświadczenie nie budzi wątpliwości co do swej treści, bowiem skarżący wnosząc o "wycofanie skargi" wskazał, że zaistniały wywiedziona przez niego do tut. Sądu skarga na złożoną mu propozycję zatrudnienia, została odrzucona postanowieniem NSA z 27 września 2019 r. (I OSK 646/18), po uprzednim uchyleniu wyroku tut. Sądu z 14 grudnia 2017 r. uchylającego zaskarżony akt i uznającego obowiązek Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. do złożenia skarżącemu R. S. pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby (sygn. akt II SA/Bk 536/17).
Powyższe, w żadnym razie, nie może świadczyć o tym, że cofnięcie skargi przez skarżącego zmierza do obejścia prawa.
Biorąc pod uwagę treść art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., według którego Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.
Z uwagi na cofnięcie skargi dokonane po dniu rozpoczęcia rozprawy, brak było możliwości orzeczenia o zwrocie skarżącemu uiszczonego od skargi wpisu (vide: art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).