Uzasadnienie
P. K. wniósł skargę na bezczynność KRUS Placówka Terenowa w S. w sprawie nierozpoznania jego wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o przeliczenie emerytury rolniczej. Wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku i przyznania sumy pieniężnej 2000 zł. za niezałatwienie sprawy w terminie zgodnie z art. 35 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Kierownik KRUS Placówki Terenowej w S. wniósł o jej oddalenie. Organ przedstawił przebieg postępowań dotyczących przyznania skarżącemu emerytury rolniczej. Stwierdził, że nie ma podstaw do przeliczenia skarżącemu świadczenia, o czym poinformowano go pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. Sąd administracyjny jest również właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.).
W sprawie niniejszej kwestionowana jest bezczynność KRUS w zakresie przeliczenia emerytury rolniczej. Zarzucona bezczynność dotyczy zatem ubezpieczenia społecznego rolników, a to oznacza, że sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Kontrola sądowoadministracyjna w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych została uregulowana w sposób szczególny w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2019 r., poz. 300 ze zm.), dalej: u.s.u.s. oraz w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2019 r., poz. 299), dalej: u.u.s.r.
Co do zasady sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rolników zostały poddane kognicji sądu powszechnego, co wynika wprost z art. 36 ust. 1 pkt 1 – 9 w związku z ust. 3 u.u.s.r. Regulacje te stanowią bowiem, że od decyzji Prezesa KRUS wydanych w sprawach:
- 1) podlegania ubezpieczeniu oraz ustania ubezpieczenia, a także wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie;
1a) zmiany warunków ubezpieczenia, a także stwierdzenia obowiązku opłacania składki, o której mowa w art. 17 ust. 2; 1b) stwierdzenia obowiązku opłacania dodatkowej składki miesięcznej, o której mowa w art. 17 ust. 4;
- 2) (uchylony) 2a) przedłużenia prawa do renty rolniczej szkoleniowej;
- 3) ustalenia prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia i ich indywidualnego wymiaru;
- 4) zawieszenia prawa do świadczeń;
- 5) zawieszenia lub wstrzymania wypłaty świadczeń oraz wznowienia zawieszonej lub wstrzymanej wypłaty;
- 6) zwrotu nienależnie pobranych świadczeń;
- 7) przyznania odsetek za opóźnienie w wypłacie świadczeń;
- 8) potrącenia składek na ubezpieczenie lub innych należności ze świadczeń z ubezpieczenia;
- 9) wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne, z zastrzeżeniem ust. 1a;
a także w przypadku niewydania decyzji w tych sprawach przysługuje odwołanie do sądu w terminach i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Przypadek uregulowany w art. 36 ust. 1 pkt 10 u.u.s.r. tj. decyzje wydane w sprawach o których mowa w art. 41a i 55 tej ustawy (odroczenie terminu płatności należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, rozłożenie ich na raty lub umorzenie w całości lub w części, a także umorzenie należności KRUS z tytułu nienależnie pobranych świadczeń w całości lub części) nie został poddany regulacjom Kodeksu postępowania cywilnego (art. 36 ust. 3 u.u.s.r.). Dlatego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że art. 36 ust. 3 u.u.s.r. stanowi lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 p.p.s.a. i wyłącza kognicję sądów administracyjnych w sprawach dotyczących ubezpieczeń społecznych rolników. Wyjątek w tym zakresie stanowią wyłącznie sprawy wymienione w art. 36 ust. 1 pkt 10, czyli te o których mowa w art. 41a i art. 55 u.u.s.r. wyżej wskazane. Tylko zatem ten zakres przedmiotowych spraw został poddany kognicji sądownictwa administracyjnego (postanowienie NSA z 9 września 2010 r., I OSK 1425/10, z dnia 9 marca 2012 r., I OSK 431/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tym samym bezczynność zarzucana Kierownikowi KRUS Placówce Terenowej w S. – nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Stanowi skargę niedopuszczalną z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.