Uzasadnienie
Skargą wywiedzioną w dniu 3 stycznia 2010 r. (data wpływu do organu) J. W. zarzuciła Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w H. bezczynność w przedmiocie niewydania zaświadczenia w trybie art. 217 kpa, na wniosek z dnia 16 sierpnia 2009 r. i wniosła o stwierdzenie bezczynności, wyznaczenie terminu do wydania żądanego zaświadczenia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi podano, że w dniu 27 listopada 2009 r. organ po upływie ustawowego terminu wydał wadliwe postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia.
Organ w odpowiedzi na skargę podał, że z uwagi na brak przedmiotu żądanego zaświadczenia udzielono J. W. odpowiedzi na jej wniosek w terminie określonym w art. 217 kpa. Następnie postanowieniem odmówiono wydania zaświadczenia. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w H. nie można postawić zarzutu bezczynności.
Przed oceną merytoryczną skargi stwierdzić należy, że jej wniesienie do sądu poprzedzone zostało wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa co oznacza, że skarżąca wyczerpała tryb zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego, stanowiący przesłankę formalną dopuszczalności skargi na bezczynność.
Przechodząc do merytorycznej oceny skargi podać należy, że zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie bezczynność organu administracji publicznej zachodzi w sytuacji, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji czy innego aktu. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 §2 pkt 1- 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy podać należy, że na skutek wniosku J. W. z dnia 16 sierpnia 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w H. w dniu 27 listopada 2009 r. wydał postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (postanowienie z dnia [...] stycznia 2010 r.). Wynika to z akt sprawy [...], które to akta zostały dopuszczone jako dowód w sprawie niniejszej. Powyższe okoliczności faktyczne świadczą o tym, że w momencie składania przez J. W. skargi do sądu na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. (3 stycznia 2010 r.), organ ten nie pozostawał w bezczynności. Oznacza to, że skarga jako bezzasadna nie mogła być uwzględniona albowiem, nie można zobowiązać organu do rozpoznania wniosku, w sytuacji w której w momencie składania skargi wniosek ten został rozpatrzony, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej rozpatrzenia oraz nawet jeśli treść rozstrzygnięcia nie jest zgodna z oczekiwaniami wnioskodawcy. Marginalnie podnieść należy, że legalność postanowień wydanych na skutek wniosku J. W. z dnia 16 sierpnia 2009 r. jest przedmiotem postępowania sądu w sprawie [...].
Mając powyższe na uwadze orzeczono o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).