Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 30/11 referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał J.W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 50 zł, w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia 4 lipca 2011 r. J. W. wniosła o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, jaka pojawiła się na drugiej stronie uzasadnienia ww. postanowienia, w akapicie pierwszym, w którym wpisano "i potwierdzenie wpłaty na ROR emerytury E. W.", podczas, gdy winno być: "i przekaz pocztowy- potwierdzenie wpłaty/odbioru EPE emerytury E.W".
Postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o sprostowanie uzasadnienia postanowienia z dnia 28 czerwca 2011 r.
W uzasadnieniu referendarz podniósł, że Skarżąca wniosła o sprostowanie uzasadnienia postanowienia w zakresie ustaleń faktycznych podjętych w trakcie rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie zaś z poglądem utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie nie podlegają sprostowaniu mylne ustalenia faktyczne podjęte przez sąd albowiem żądanie sprostowania takich uchybień –nawet jeśli zostały one spowodowane przeoczeniem lub niewłaściwą interpretacją-wiąże się z koniecznością ponownej oceny merytorycznej dowodów.
Od powyższego postanowienia referendarza J. W. w dniu 14 lipca 2011 r. wniosła sprzeciw. W uzasadnieniu podała, że jej intencją zawartą we wniosku z dnia 4 lipca 2011 r. było sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, która polegała na błędnie odczytanej nazwie dokumentu. Zdaniem Skarżącej cyt. "nie można zgodzić się, że dowód ten podlega ponownej ocenie merytorycznej a ocena ta będzie miała wpływ na wynik merytoryczny orzeczenia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o sprostowanie jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (patrz: B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku.
W treści uzasadnienia postanowienia z dnia 28 czerwca 2011r. sygn. akt II SA/Bk 30/11 referendarz sądowy przedstawiając stan faktyczny sprawy, błędnie określił nazwę dokumentu, potwierdzającego otrzymanie przez męża Skarżącej emerytury w wys. 1.475,34 zł. Popełniony błąd ma niewątpliwie charakter oczywistej omyłki. Bezspornym jest, bowiem, że E. W. otrzymuje emeryturę przekazem pocztowym, czego dowodem jest dokument o nazwie: przekaz pocztowy-potwierdzenie wypłaty/odbioru EPE oraz, że referendarz omyłkowo na drugiej stronie uzasadnienia postanowienia z dnia 28 czerwca 2011 r. napisał, że cyt.
"i potwierdzenie wpłaty na ROR emerytury E. W". Zdaniem Sądu błędne określenie formy płatności emerytury jest oczywistą omyłką pisarską, która nie zmienia ustalenia faktycznego, że mąż Skarżącej otrzymał za maj 2011 r. ww. świadczenie w wys. 1.475,34 zł.
W tym stanie rzeczy Sąd, zgodnie art. 156 §1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.