Uzasadnienie
Pismem z [...] marca 2013 r. J. W. złożyła w sprawie niniejszej, wszczętej z jej skargi na przewlekłość postępowania P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie przekazania wniosku z dnia [...] marca 2008 r. o rozbiórkę zbiornika na gnojowicę według właściwości Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w H., wniosek o wyłączenie od orzekania sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego.
Wnioskodawczyni wskazała, że ww. sędzia uczestniczył w orzekaniu w sprawie sygn. akt II SA/Bk 32/12, w której oddalona została skarga na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie rozbiórki zbiornika na gnojowicę, bezpodstawnie twierdząc o braku interesu prawnego Skarżącej.
Wnioskowany do wyłączenia sędzia złożył oświadczenie, z którego wynika, że nie istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w sprawie niniejszej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał oddaleniu, bowiem nie zachodzą przesłanki uzasadniające wyłączenie sędziego Jacka Pruszyńskiego od orzekania w niniejszej sprawie.
Przede wszystkim nie może być mowy o zaistnieniu przesłanek do wyłączenia z mocy ustawy wymienionych w art. 18 § 1 pkt 1 – 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Z uwagi na zarzuty skargi rozważeniu podlegały jedynie okoliczności z pkt 6 "a" wymienionego przepisu, bowiem Skarżąca nie wskazuje jakichkolwiek okoliczności mogących choćby wskazywać na przesłanki wyłączenia zawarte w innych punktach art. 18 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z pkt 6 "a" wymienionego przepisu wyłączeniu podlega sędzia w sprawie dotyczącej skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. W tym kontekście zauważyć należy, że przedmiotowa sprawa dotyczy oddalenia skargi złożonej przez Skarżącą w sprawie sygn. akt II SA/Bk 32/12, której przedmiotem było umorzenie przez PWINB postępowania odwoławczego w sprawie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego – zbiornika na gnojowicę. Zdaniem Sądu, podstawą do wyłączenia w sprawie niniejszej – na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 "a" p.p.s.a. – nie może być okoliczność orzekania sędziego Jacka Pruszyńskiego w ww. sprawie
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 kwietnia 2011r. wskazał, że wymóg orzekania w sprawie dotyczącej skargi na decyzję albo postanowienie, należy odnieść do orzekania w sprawie konkretnie oznaczonego i wydanego już aktu administracyjnego. Oznacza to, że kluczowe znaczenie dla zastosowania art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. ma przedmiot zaskarżenia. Jeżeli zatem sprawa dotyczy bezczynności organu (jak to ma miejsce w niniejszej sprawie) lub niewykonania wyroku, to wyklucza to możliwość uznania, że sprawa ta dotyczy konkretnie oznaczonego i wydanego aktu administracyjnego (I OSK 1996/10). Należy zauważyć, że wprawdzie postępowanie, w którym zapadło orzeczenie w sprawie II SA/Bk 32/12 dotyczyło zaskarżenia działania tego samego organu – PWINB, to powyższe nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienia NSA z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I OZ 607/09).
Odnośnie podstawy wyłączenia z art. 19 p.p.s.a., w orzecznictwie wypracowano stanowisko, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama wątpliwość strony w tym zakresie, bądź wyłącznie utrata zaufania co do bezstronności sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania sprawy (postanowienie NSA z 15.09.2008 r., II FZ 397/08, CBOSA). Uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia również prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania, czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, CBOSA). Nie jest też dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem (postanowienie NSA z 21 grudnia 2011r., I OZ 1068/11).
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że orzeczenie wydane z udziałem sędziego, które wskazała Skarżąca, nie uprawnia do wniosku o wystąpieniu obiektywnych wątpliwości co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Pokazują natomiast, że strona subiektywnie odbiera sędziego jako "nieprzychylnie do niej nastawionego", czego jednak nie uzasadnia odwołaniem się do przesłanek obiektywnych, a jedynie do zarzutów dotyczących sposobu zastosowania przepisów procesowych i materialnych. Te natomiast mogą być przedmiotem stosownych środków zaskarżenia, ale same w sobie nie uzasadniają jeszcze wyłączenia.
Podsumowując należy stwierdzić, że obowiązek wyłączenia sędziego istnieje zawsze wówczas, gdy powstają wątpliwości co do jego bezstronności, a charakter wątpliwości musi być obiektywny. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w sprawie niniejszej, bowiem okoliczności przemawiające, zdaniem strony, za wyłączeniem sędziego, mają walor subiektywny, opierający się na braku zaufania strony do sędziego, przy czym – w ocenie sądu – nieznajdującego potwierdzenia we wskazanej przez Skarżącą sprawie. Jeszcze raz podkreślić należy, że sam fakt, iż strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w orzekaniu w innej sprawie, nie stanowi wystarczającej przesłanki, uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że zachodzą między nią a sędzią takie stosunki, które powodują wyłączenie od orzekania. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącej, co do wadliwego i jej zdaniem niewłaściwego sposobu orzekania we wcześniejszej sprawie z udziałem Skarżącej.
Poza tym istotne znaczenie ma fakt wyraźnego oświadczenia przez sędziego o nieistnieniu przesłanek wykluczających go od udziału w składzie orzekającym sprawy, które to oświadczenie nie zostało obalone przekonującym kontrdowodem, a które to oświadczenie korzysta z domniemania prawdziwości ze względu na autorytet sprawowanego urzędu.
Ze wskazanych powyżej względów, na podstawie art. 18 § 1 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.