Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. Sąd odrzuciła skargę E. C. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a), jako przedwczesną, tj. wniesioną bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Od tego postanowienia, w ustawowym terminie, skarżąca złożyła skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Zgodnie z treścią art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Wyjątki od tej zasady wprowadza przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Z regulacji tej wynika, że wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Tego rodzaju skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, tj. przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, natomiast przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że niedopełnienie warunku wynikającego z art. 175 § 1 p.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Ustawodawca, wprowadzając w 175 § 1 p.p.s.a. wymóg sporządzenia środka odwoławczego przez prawnika profesjonalistę kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie, która nie zgadza się z zapadłym w jej sprawie orzeczeniem sądu pierwszej instancji, pomocy prawnej ze strony osób posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą (por. np. postanowienia NSA:
z 30 września 2004 r., OZ 474/04; z 23 września 2014 r., II GZ 522/14; z 19 grudnia 2014 r., I OZ 1177/14, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego albo osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. z zachowaniem określonych wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka odwoławczego.
W niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącej w dniu [...] lutego 2015 r. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, sposobie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. W punkcie 2 tego pouczenia wskazano, że "Skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym (...)" (k. 42). Pomimo tego pouczenia skarżąca złożyła skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście. Nie wykazała przy tym, aby legitymowała się uprawnieniami zawodowymi, które umożliwiają samodzielne sporządzenie tego sformalizowanego środka odwoławczego. Z akt sprawy fakt ten w żaden sposób również nie wynika.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji.