Uzasadnienie
A. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławcze w rozstrzygnięciu zażalenia skarżącego z dnia 21 września 2015 r. na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia 31 sierpnia 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie schroniska dla zwierząt.
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm.) – w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) - dalej w skrócie jako "k.p.a.", w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub w razie przewlekłego prowadzenia postępowania, takimi środkami zaskarżenia, przewidzianymi w art. 37 k.p.a., są: zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wobec powyższego, w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a., przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu stanowi złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 1083/14, Baza Orzeczeń LEX nr 1467706).
Ze skargi, odpowiedzi na skargę jak i akt administracyjnych organu jednoznacznie wynika, że skarżący nie wzywał Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Ponieważ skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 37 k.p.a.