Uzasadnienie
Spółka A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Spółki B polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek Spółki A z dnia 19 sierpnia 2014 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.), przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Skarżąca Spółka A wniosła o stwierdzenie bezczynności Spółki B oraz o zobowiązanie jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i żądanej formie (wskazanej we wniosku) oraz o zasądzenie kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżąca, wskazując na treść art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy stwierdziła, że użycie w tym przepisie terminu "zadania publiczne" eliminuje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań, a dystrybucja energii elektrycznej jest zadaniem publicznym. W świetle tego uznała, że żądanie udostępnienia dokumentacji stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy.
Dalej wyjaśniła, że w formie pisemnego wezwania z dnia 19 sierpnia 2014 r. wystąpiła do Spółki B o udostępnienie informacji publicznej m. in.: poprzez udostępnienie kopii decyzji administracyjnych, protokołów (w tym odbioru technicznego), umów o lokalizacji, budowy, przebudowy oraz eksploatacji, modernizacji, remontu, konserwacji i usuwania awarii dotyczących stacji transformatorowej znajdującej się na nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położonej w miejscowości S., jak również załączników do ww. dokumentów, w tym map obrazujących posadowienie przedmiotowego urządzenia przesyłowego. Do dnia wniesienia skargi do sądu skarżąca nie otrzymała zarówno informacji we wnioskowanej formie jak również rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej czy też w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego udostępnienia informacji publicznej.
Spółka B w odpowiedzi na skargę wyjaśniła, że uwzględniła skargę w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przesyłając w dniu 2 października 2014 r. pełnomocnikowi skarżącej pismo wraz z kserokopią dokumentów, w tym protokołu odbioru, w którym to piśmie wyjaśniono ponadto, że Spółka nie posiada innej dokumentacji, o której była mowa we wniosku. W związku z tym Spółka wniosła o umorzenie postępowania w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 21 października 2014 r. oświadczył, że podtrzymuje skargę na bezczynność. Wyjaśnił ponadto, że pismo z dnia 2 października 2014 r. otrzymane od Spółki B zawiera propozycję zawarcia umowy ustanowienia służebności przesyłu na działkach o nr [...] i [...] – stanowiącą odpowiedź na pismo skarżącej z dnia 21 lipca 2014 r. Tymczasem we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19 sierpnia 2014 r. skarżąca wystąpiła o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie dokumentacji dotyczącej stacji transformatorowej znajdującej się na nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], na który do chwili obecnej nie otrzymała odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta - zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, obejmuje również bezczynność organów, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Spółki B polegająca na nieudostępnieniu Spółce A, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, żądanej przez nią w piśmie z dnia 19 sierpnia 2014 r. dokumentacji poprzez udostępnienie kopii decyzji administracyjnych, protokołów (w tym odbioru technicznego), umów o lokalizacji, budowy, przebudowy oraz eksploatacji, modernizacji, remontu, konserwacji i usuwania awarii dotyczących stacji transformatorowej znajdującej się na nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położonej w miejscowości S., jak również załączników do ww. dokumentów, w tym map obrazujących posadowienie przedmiotowego urządzenia przesyłowego.
Skarga spełnia formalne wymogi jej dopuszczalności, ponieważ w sprawach skarg na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie ma wymogu wyczerpania środków zaskarżenia określony w art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej i może być wniesiona bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, teza 1, Lex nr 236545).
Rozpoznając przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności należy wskazać, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtowanym na podstawie spraw dotyczących analogicznego stanu faktycznego i prawnego przesądzona jest kwestia, że przedsiębiorstwo energetyczne, jakim jest Spółka B wykonuje zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej i jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej (zob.: wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 102/13, wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, Baza Orzeczeń LEX nr 737513; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SAB/Po 87/12, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Gd 148/14, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Gd 229/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Również sama Spółka B w odpowiedzi na skargę nie kwestionuje, że jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji publicznej wskazując, że uwzględniła skargę i udostępniła wszystkie żądane przez skarżącą informacje.
W dalszej kolejności należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które władzę publiczną realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, dostępny na stronie internetowej http://.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą, stanowi informację publiczną. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 721/08, Lex nr 423325).
Z powyższego wynika, że żądane przez skarżącą dokumenty - decyzje administracyjne, protokoły (w tym odbioru technicznego), umowy o lokalizacji, budowy, przebudowy oraz eksploatacji, modernizacji, remontu, konserwacji i usuwania awarii dotyczących stacji transformatorowej, jako stanowiące treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W związku z powyższym fakt, że Spółka B jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz fakt, że żądane przez skarżącą we wniosku z dnia 19 sierpnia 2014 r. dokumenty stanowią informację publiczną w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej, obligowały Spółkę do załatwienia wniosku skarżącej w sposób określony w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy). Stosownie zaś do treści art. 14 ust. 1 ustawy na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępniania informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.
Bezczynność organu rozpoznającego wniosek o udzielenie informacji publicznej, występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie rozpoznał złożonego wniosku.
W niniejszej sprawie postępowanie o udzielenie informacji publicznej zostało wszczęte wnioskiem skarżącej z dnia 19 sierpnia 2014 r. Spółka B powinna zakończyć to postępowanie w sposób przewidziany prawem, tj. udzielić żądanej informacji albo wydać decyzję o odmowie udostępnienia żądanej informacji, albo decyzję o umorzeniu postępowania, bądź zawiadomić wnioskującego, że informacji tej nie posiada.
Podkreślić należy, że wprawdzie w odpowiedzi na skargę Spółka B wskazała, że udostępniła w dniu 2 października 2014 r. żądaną przez stronę informację, jednak z przedłożonych dokumentów wynika, że informacja ta – zawierająca propozycję umowy ustanowienia służebności przesyłu na działkach nr [...] i [...] - stanowi odpowiedź na wniosek strony skarżącej z dnia 21 lipca 2014 r., nie stanowiąc jednocześnie odpowiedzi na wniosek z dnia 19 sierpnia 2014 r. W związku z powyższym uznać należy, że do momentu wniesienia skargi Spółka B nie ustosunkowała się w ogóle do wniosku skarżącej. Pozostaje zatem w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 19 sierpnia 2014 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązał Spółkę B do rozpoznania wniosku - w terminie 14 dni - od daty otrzymania wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Rozpoznając wniosek Spółka winna udostępnić żądaną informację, jeżeli znajduje się ona w jej posiadaniu, wskazać, że nie posiada takiej informacji, jeżeli żądana dokumentacja nie istnieje lub nie znajduje się w posiadaniu spółki, bądź wydać decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej, w sytuacji zaistnienia przesłanek z art. 5 ust. 2 ustawy.
Orzekając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa Sąd wziął pod uwagę, że Spółka B, nie kwestionując swojego obowiązku w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w piśmie z dnia 2 października 2014 r. przedstawiła swoje stanowisko, mylnie jednak udzielając informacji dotyczącej wniosku skarżącej z dnia 21 lipca 2014 r. dotyczącego działek [...] i [...]. W tej sytuacji nie można - zdaniem Sądu - postawić jej zarzutu rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie prawa w rozumieniu przepisu art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie przepisów o terminach załatwienia sprawy administracyjnej. Jednakże, w przekonaniu Sądu, celem ustalenia, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, lecz także uwarunkowane okolicznościami sprawy czynności jakie powinien podjąć organ, dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy.
Z rażącym naruszeniem prawa w sytuacji bezczynności organu mielibyśmy do czynienia w sytuacji, gdyby organ w ogóle pozostawił wniosek skarżących bez odpowiedzi w jakiejkolwiek formie, bądź znacznie przewlekał ustosunkowywanie się do wniosku. Taka sytuacja, zdaniem Sądu, nie zachodzi w niniejszej sprawie.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz. 1349).