Uzasadnienie
J. B. (dalej także jako "skarżąca") w dniu 12 marca 2024 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku na przewlekłe prowadzenie postepowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku (dalej także jako "organ") w sprawie zainicjowanej odwołaniem z dnia 28 lipca 2023 r. od decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 7 lipca 2023 r. o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w sprawie wyjaśniając, że jeszcze przed wniesieniem skargi w dniu 15 grudnia 2023 r. wydał decyzję nr SKO Gd/4775/23 utrzymując w mocy decyzje organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako: p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjmuje, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli została wniesiona po wydaniu decyzji przez organ, któremu zarzucono przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 oraz art. 104 § 1 k.p.a.) – zob. postanowienie NSA z 24 stycznia 2023 r. sygn. II OSK 1575/22 (LEX nr 3515503). Z takim przypadkiem Sąd ma do czynienia na gruncie tej sprawy, gdyż w dniu wniesienia skargi, tj. 12 marca 2024 r. (data złożenia skargi osobiście w siedzibie Sądu) sprawa prowadzona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku została już załatwiona wydaniem przez ten organ w dniu 15 grudnia 2023 r. decyzji nr SKO Gd/4775/23 utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. W dniu wniesienia skargi nie istniał już zatem przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego w postaci przewlekłości postępowania administracyjnego przed organem I instancji (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Podzielić należy też w całości stanowisko NSA akcentujące, że w świetle definicji "przewlekłości" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.), zdarzeniem prawnym, które kończy stan przewlekłości jest załatwienie sprawy przez organ (tu: organ, którego przewlekłość zaskarżono czyli Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku). W świetle art. 104 § 1 k.p.a. należy zaś przyjęć, że momentem załatwienia sprawy jest z reguły, w razie braku odmiennych regulacji ustawowych, wydanie decyzji.
Konkludując, skoro w chwili wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez SKO organ ten załatwił już sprawę administracyjną poprzez wydanie w dniu 15 grudnia 2023 r. decyzji, to zachodziła pierwotna, bo istniejąca w dniu wniesienia skargi, bezprzedmiotowość postępowania sądowego. W dniu wniesienia skargi nie istniał już bowiem przedmiot postępowania, jakim w realiach niniejszej sprawy był stan przewlekłości organu w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. W tych okolicznościach sprawy, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.; por. np. postanowienie NSA z 4 marca 2021 r. II OSK 332/21, CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie I. sentencji.