Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).
W niniejszej sprawie taka okoliczność zaszła. W sentencji wyroku z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II SAB/Gd 41/17, Sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej zawarł błędne oznaczenie podmiotu skarżącego w pkt 4, gdzie orzeczono o zwrocie kosztów postępowania. Z komparycji wyroku wynika bezspornie, że skarżącymi są M. S. i J. S. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji