Uzasadnienie
W dniu 7 lutego 2014 roku E. M. i W. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie robót budowlanych.
Jak wynikało z akt administracyjnych, jedynie skarżący W. M. zwracał się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W związku z tym, zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2014 roku, skarżąca E. M. została wezwana do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracała się z takim zażaleniem do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W wyznaczonym terminie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi.
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.
W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku -Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) - dalej w skrócie jako "k.p.a.", w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub w razie przewlekłego prowadzenia postępowania, takimi środkami zaskarżenia przewidzianymi w art. 37 k.p.a. są: zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego przepisy przewidują organ wyższego stopnia, jakim jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego, zatem przed wniesieniem skargi na bezczynność takiego organu należy wnieść zażalenie określone w art. 37 k.p.a.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że skarżąca E. M. nie zwracała się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wezwana do wykazania, czy takie zażalenie składała, nie udzieliła odpowiedzi.
Ponieważ skarżąca E. M. nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał jej skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ją odrzucił.