Uzasadnienie
W dniu 18 lutego 2016 r. B. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność A. Skarżący wyjaśnił, że pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. zwrócił się do w /w podmiotu m.in. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii dokumentów dotyczących ograniczenia własności nieruchomości oraz lokalizacji i budowy linii napowietrzanej kV na nieruchomości położonej w miejscowości R., gmina L., obręb [...], powiat [...], obejmującej działkę o nr [...] a w szczególności: map projektowych oraz innych map historycznych obrazujących przebieg przedmiotowej linii na nieruchomości, protokołu odbioru technicznego linii, protokołu załączenia linii pod napięcie, decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego, decyzji o ustaleniu lokalizacji szczegółowej, decyzji udzielającej pozwolenia na budowę jak również załączników do wskazanych decyzji i protokołów, w tym map obrazujących przebieg przedmiotowych urządzeń przesyłowych i wykazów właścicieli nieruchomości.
Skarżący wyjaśnił, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymał ani żądanych dokumentów, ani decyzji odmawiającej mu ich udostępnienia. Wniósł o zobowiązanie A. do rozpatrzenia jego wniosku w określonym terminie. Zażądał również zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę A. wniosła o umorzenie postępowania wyjaśniając, że uwzględniła skargę w trybie art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesyłając pełnomocnikowi skarżącego wnioskowane dokumenty w zanonimizowanej formie.
W piśmie z dnia 23 marca 2016 r. skarżący przyznał fakt otrzymania w dniu 11 marca 2016 r. tj. po wniesieniu skargi żądanej informacji i również wniósł o umorzenie postępowania w sprawie zobowiązania do rozpatrzenia wniosku. Skarżący nie domagał się określenia w wyroku, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji miała charakter rażący. Podtrzymał natomiast wniosek o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W sprawie bezsporne było, że żądanie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 28 grudnia 2015 r. było żądaniem udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 2058), jak również że żądanie to zostało skierowane do podmiotu, który w świetle przepisów tej ustawy (art. 4 ust. 1 pkt 5) jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Kwestie te zostały już jednoznacznie przesądzone w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. m.in.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 102/13; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SAB/Po 87/12 - dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek skarżącego z dnia 28 grudnia 2015 r. powinien zostać załatwiony stosownie do art. 13 ust. 1 powołanej ustawy w terminie 14 dni. Udostępnienie informacji nastąpiło natomiast dopiero w wyniku wniesionej skargi na bezczynność tj. w dniu 11 marca 2016 r, a więc po upływie ponad 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Okoliczność ta wprawdzie uzasadniała umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie zobowiązania podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej do rozpatrzenia wniosku w określonym terminie na podstawie art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie czyniła jednak bezprzedmiotowym rozstrzygnięcia sądu administracyjnego o zaistnieniu bezczynności i jej charakterze stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 i § 1 a tej ustawy. Uwzględniając natomiast czas jaki upłynął od wpływu wniosku, a także stanowisko podmiotu zobowiązanego po wpłynięciu do niego skargi Sąd uznał, że zaistniała bezczynność nie miała cechy rażącego naruszenia prawa.
W konsekwencji takiego załatwienia sprawy Sąd obowiązany był jednak na podstawie przepisów art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obciążyć podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej kosztami związanymi z wniesieniem skargi. Koszty te obejmują kwotę uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 497 zł.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.