Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżący J. N., I. B., U. R., A. R., D. R., M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości.
Pismem z dnia [...] r. skarżący złożyli wniosek o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego.
Dnia 20 sierpnia 2007 r. odbyło się przed Sądem posiedzenie mediacyjne podczas, którego strony ustaliły, iż skarżący D. R. działający w imieniu wszystkich skarżących zobowiązuje się, że sprecyzuje złożony w sprawie wniosek w ten sposób, że będzie z niego wynikało, iż skarżący domagają się wydania przez organ rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu nieruchomości na zasadzie art. 136 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Pełnomocnicy Prezydenta Miasta zobowiązali się zaś, że reprezentowany przez nich wyda rozstrzygnięcie w sprawie w terminie 30 dni od daty sprecyzowania przez skarżących wniosku w sposób określony powyżej.
W dniu [...] r. Prezydent Miasta R., zgodnie z zobowiązaniem podjętym w trakcie posiedzenia mediacyjnego, wydał decyzję nr [...] odmawiającą wnioskodawcom zwrotu przejętej nieruchomości położonej w R. przy ulicy [...], oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...], obręb R., dla której Sąd Rejonowy w R. prowadzi księgę wieczystą KW [...].
Na powyższą decyzję nie została wniesiona odrębna skarga.
Pismem z dnia [...] r. skarżący wnieśli o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art.118 § 2 oraz art. 117 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli skarga na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, nie zostanie wniesiona albo skarga ta zostanie oddalona, sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne.
W rozpatrywanej sprawie Prezydent Miasta R. uczynił zadość zobowiązaniu podjętemu na posiedzeniu mediacyjnym i wydał żądaną przez skarżących decyzję, na którą nie została wniesiona odrębna skarga. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania w sprawie na podstawie art. 118 § 2–Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 201 § 2 w zw. z art. 206 oraz § 14 ust. 2 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), przy czym Sąd uwzględnił jedynie połowę kosztów poniesionych przez skarżących z uwagi na treść podjętych przez strony wzajemnych zobowiązań.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji.