Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia z dnia 6 maja 2016 r. wezwano skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika w osobie adwokata do uzupełnienia braków formalnych skargi przez dokładne oznaczenie przedmiotu skargi, a mianowicie wskazanie, na czym polega bezczynność Burmistrza Miasta C., tj. jakiego konkretnie aktu (decyzji, postanowienia lub innego aktu) nie wydaje ten organ, a ponadto do nadesłania pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 maja 2016 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 20 maja 2016 r. (piątek – dzień roboczy), braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. W piśmie z dnia 19 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył natomiast, ze cofa przedmiotową skargę z uwagi na wznowienie postępowania w sprawie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego przy ul. [...] w C. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W przypadku braku któregokolwiek z wymienionych powyżej elementów skargi, Sąd powinien wezwać wnoszącego skargę do uzupełnienia jej braków formalnych.
Ponadto skarga jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 46 § 3 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Obowiązek ten wynika również z regulacji art. 37 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stwarza podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełnił braków formalnych skargi, nie wskazał co jest przedmiotem skargi i nie nadesłał pełnomocnictwa, co uniemożliwiało zdaniem Sądu nadanie skardze właściwego biegu.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Na marginesie wskazać jedynie należy, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07).