Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza M. S. wystąpił o całkowite lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, swój wniosek motywując trudną sytuacją materialną i brakiem środków na ich pokrycie. W treści wniosku skarżący przedstawił swoją sytuację rodzinną i materialną.
Przyznanie prawa pomocy jest przywilejem, z którego mogą skorzystać osoby, których sytuacja materialna wyklucza poniesienie wydatków związanych z postępowaniem sądowym w całości lub w części. Jednakże ustawodawca wyłączył możliwość przyznania prawa pomocy o ile wniesiona skarga jest oczywiście bezzasadna – art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). Skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli obowiązujące przepisy prawa jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego – por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt I OZ 1263/05.
Przedmiotem skargi M. S. jest bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Warunkiem formalnym, od spełnienia którego uzależnione jest skuteczne wniesienie skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W odniesieniu do skargi na bezczynność organu takim środkiem jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie – składane do organu administracji publicznej wyższego stopnia – art. 37 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
W piśmie procesowym z dnia [...]r. skarżący oświadczył, że nie występował z zażaleniem na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. W konsekwencji uznać przyjdzie, że jego skarga obarczona jest nieusuwalnym brakiem formalnym.
W świetle przepisu art. 247 P.p.s.a. brak jest tym samym podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Niewyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia wyklucza bowiem skuteczne wniesienie skargi, co stanowi przesłankę do odmowy uwzględnienia złożonego wniosku.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 247 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.