Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. działająca przez fachowego pełnomocnika H. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Starosty G. wnosząc o wyznaczenie organowi temu miesięcznego terminu do zakończenia sprawy nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka [...] w P., przejętą przez Gminę G. Strona wskazała, iż decyzję w tej mierze Starosta G. wydał w dniu [...] r. jednak na skutek odwołania H. P. Wojewoda [...] uchylił zaskarżone doń rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Pomimo znacznego upływu czasu sprawa nie została jednak załatwiona, a organ wyznacza w tej mierze kolejne terminy. Strona podkreśliła, że zwracała się do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie jednak Wojewoda uznał zażalenie to za nieuzasadnione.
Starosta G. wniósł o odrzucenie bądź oddalenie skargi podając w uzasadnieniu, iż pismem z dnia [...] r. zawiadomił skarżącą o przewidywanym terminie załatwienia sprawy w II kwartale 2010 r., a pismem z dnia [...] r. termin ten przedłużył do I kwartału 2011.
Dodatkowym pismem procesowym z dnia [...] r. Starosta G. poinformował, że tegoż samego dnia wydał decyzję ustalającą wysokość odszkodowania z tytułu utraty prawa własności przedmiotowej nieruchomości.
Pismem z dnia 7 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącej potwierdził fakt doręczenia przez organ decyzji Starosty G. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania z tytułu utraty prawa własności nieruchomości. Do pisma dołączono kserokopię ww. decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.), a także w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy.
W myśl natomiast art. 149 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na bezczynność organów sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje jednak fakt, że po wniesieniu skargi a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, organ wydał w sprawie decyzję z dnia [...] r. nr [...]. Jej prawidłowość nie może być przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu i nie ma znaczenia dla jego wyniku. Na skutek wydania przez organ decyzji, postępowanie w zakresie zarzutu bezczynności stało się bezprzedmiotowe. Jeśli bowiem akt został już wydany, brak jest podstaw do zawarcia w sentencji wyroku zobowiązania organu do jego wydania. Bezprzedmiotowość postępowania sądowego, będąca konsekwencją ustania bezczynności organu po wniesieniu skargi, obliguje sąd administracyjny do umorzenia tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało orzec jak w sentencji. O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi w kwocie 100,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika – 240,00 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17,00 zł orzeczono na wniosek skarżącej na podstawie art. 200, 205 § 2 i 209 p.p.s.a., a także § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002, Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).