Uzasadnienie
Uzasadnienie.
S.G. wniósł skargę na bezczynność Starosty Powiatowego, w której domaga się wydania przez ten organ decyzji w przedmiocie sprostowania decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia [...] września 1978r. nr [...].
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2004r. sygn. akt II SA/Po 2671/02, uchylona została decyzja Starosty Powiatowego z dnia [...] sierpnia 2002r. oraz utrzymująca ją w mocy – decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2002r., w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Naczelnika Miasta i Gminy z dnia [...] września 1978r. w sprawie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego od K.Ł., w zamian za emeryturę.
Skarżący powołał się na treść uzasadnienia wskazanego powyżej wyroku, w którym Sąd wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ administracyjny winien uwzględnić ujawnienie nowych dowodów w sprawie, to jest aktów notarialnych, na podstawie których rodzice skarżącego nabyli nieruchomości, a nadto organ winien mieć na względzie okoliczność dotyczącą daty powzięcia wiadomości przez skarżącego o tychże dowodach. Skarżący stwierdził, że Sąd w wyroku wyraźnie wskazał, że organ administracyjny powinien wydać postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie, której dotyczy przedmiotowa decyzja z dnia [...] września 1978r.
Dalej skarżący zarzucił, że pomimo treści wskazanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Starosta Powiatowy przez okres półtora roku pozostaje bezczynny.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, Starosta Powiatowy w piśmie z dnia [...] czerwca 2006r. stwierdził, iż są one bezzasadne, albowiem postanowieniem z dnia [...] maja 2005r. postępowanie administracyjne w
Sygn. akt II SAB/ 27/06 przedmiotowej sprawie zostało wznowione, ponadto Starosta przedstawił przebieg postępowania administracyjnego po wznowieniu postępowania.
W piśmie z dnia [...] lipca 2006r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżący stwierdził, że wprawdzie postępowanie wznowieniowe zostało wszczęte, ale postanowieniem z dnia [...] września 2005r. zostało zawieszone, z powodu "rzekomej" potrzeby rozgraniczenia nieruchomości. Nadto skarżący zarzucił, iż w toku postępowania administracyjnego organ prowadzący to postępowanie, dopuścił się szeregu uchybień proceduralnych.
Pismem sądowym z dnia [...] sierpnia 2006r, Sąd wezwał skarżącego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez wykazanie, że skarżący przed wniesieniem skargi wzywał na piśmie Starostę Powiatu do załatwienia sprawy.
Odpowiadając na wezwanie Sądu, skarżący stwierdził że przed wniesieniem skargi wielokrotnie wzywał pisemnie Starostę Powiatu do załatwienia niniejszej sprawy, na dowód czego dołączył następujące pisma: z dnia [...] maja 2005r., z dnia [...] czerwca 2005r., protokół przesłuchania świadka z dnia [...] sierpnia 2005r., z dnia [...] stycznia 2006r., z dnia [...] stycznia 2006r., z dnia [...] maja 2005r., z dnia [...] czerwca 2006r.
Skarżący zaznaczył, że wprawdzie wskazane pisma nie są zatytułowane –"wezwanie do wykonania wyroku", jednak z treści tych pism wezwanie o takiej treści wyraźnie wynika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Z treści skargi wynika jednoznacznie, że dotyczy ona bezczynności Starosty Powiatu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004r. sygn. akt II SA/Po 2671/02, na mocy którego uchylone
Sygn. akt. II SAB/27/06 zostały decyzje organów I i II instancji.
A zatem skarga w niniejszej sprawie oparta została na przepisie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że jeżeli strona nie wezwała właściwego organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Merytoryczne rozpatrzenie skargi przez sąd, jest poprzedzone badaniem czy skarga odpowiada warunkom formalnym i czy jest dopuszczalna.
Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy - stosownie do treści art. 154 § 1 p.p.s.a. - wzywał Starostę Powiatu do wykonania wyroku.
Na wezwanie Sądu, skarżący przedłożył pisma, stwierdzając jednocześnie że stanowią one wezwanie o jakim mowa we wskazanym przepisie.
Należy stwierdzić, że żadne z pism skarżącego, przedłożone na wezwanie Sądu, nie można zakwalifikować jako wezwanie do wykonania wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a.
Analizując kolejno przedłożone Sądowi pisma, stwierdzono, że:
- 1) pismo z dnia [...] maja 2005r. zostało skierowane do Starosty i jest wnioskiem o wyłączenie pracowników organu oraz wnioskiem o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej,
- 2) pismo z dnia [...] czerwca 2005r. zostało skierowane również do Starosty i jest wnioskiem o ustalenie obszaru nieruchomości,
Sygn. akt II SAB/ 27/06
- 3) skarżący przedstawił kserokopię protokołu przesłuchania świadka R.S.,
- 4) pismo z dnia 3 stycznia 2006r. zostało skierowane do Burmistrza i jest skargą na czynności geodety,
- 5) pismo z dnia [...] stycznia 2006r. zostało skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego,
- 6) pisma z dnia [...] maja 2006r. i [...] czerwca 2006r. zostały skierowane do Burmistrza.
Wezwanie do wykonania wyroku winno być skierowane na piśmie i do właściwego organu. Pisma przedłożone przez skarżącego - bądź nie dotyczyły przedmiotu niniejszej sprawy, bądź kierowane były do niewłaściwego w niniejszej sprawie organu. Dlatego należało uznać, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego do wniesienia skargi na bezczynność organu po wyroku sądu.
Sąd analizował również skargę w niniejszej sprawie jako wniesioną na bezczynność organu - w oparciu o przepis art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Jednakże z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz ustaleń poczynionych na rozprawie w dniu 6 grudnia 2006r. wynika, że skarżący nie wyczerpał również trybu przewidzianego dla tego rodzaju skargi na bezczynność, albowiem zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, natomiast skarżący nie wniósł zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Starosty Powiatu.
Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Sygn. akt II SAB/27/06
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia.
Z powyższych względów, skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało odrzucić.